การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมทักษะชีวิตต่อการพัฒนาทักษะชีวิตในด้านการเห็นคุณค่าในตนเอง การตัดสินใจอย่างมีเหตุผล การปฏิเสธต่อรอง และการจัดการกับอารมณ์เพื่อการเตรียมความพร้อมก่อนปล่อยของเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดเชียงใหม่เป็นการวิจัยเชิงทดลอง (Experimental Design) กับเยาวชนชายที่คงเหลือระยะเวลาฝึกอบรมในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดเชียงใหม่ตามคำสั่งศาลไม่เกิน 6 เดือนนับตั้งแต่เดือนเมษายน-กันยายน พ.ศ. 2547 ที่มีคะแนนแบบวัดทักษะชีวิตต่ำกว่าเกณฑ์เฉลี่ยจำนวน 30 คนโดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) แบ่งกลุ่มตัวอย่างเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มทดลองจำนวน 15 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 15 คน โดยกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมทักษะชีวิต จำนวน10 ครั้ง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดทักษะชีวิต โปรแกรมทักษะชีวิตและแบบสัมภาษณ์ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้น กลุ่มตัวอย่างได้รับการทดสอบก่อนการทดลอง และหลังการทดลองด้วยแบบวัดทักษะชีวิตเพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนแบบวัดทักษะชีวิต ก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มทดลองโดยเปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนด้วยสถิติ t-test ผลการวิจัยพบว่า เยาวชนกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมทักษะชีวิต มีคะแนนทักษะชีวิตโดยรวมและทักษะชีวิตทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ การเห็นคุณค่าในตนเอง การตัดสินใจอย่างมีเหตุผล การปฏิเสธต่อรอง และการจัดการอารมณ์ หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเยาวชนกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมทักษะชีวิต มีคะแนนเฉลี่ยทักษะชีวิตโดยรวมหลังการทดลอง สูงกว่าเยาวชนกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับโปรแกรมทักษะชีวิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนข้อมูลสารสนเทศการขอรับความช่วยเหลือในการพัฒนาคุณภาพชีวิตก่อนคืนสู่สังคมของเยาวชน พบว่า ในด้านการจัดหาทรัพยากรทางสังคมเพื่อการเตรียมความพร้อมก่อนคืนสู่สังคมของเยาวชนทดลองมีความสนใจที่จะศึกษาต่อรวมทั้งการประกอบอาชีพ ส่วนความต้องการ ของเยาวชนกลุ่มทดลองเรื่องปฏิสัมพันธ์ที่พึงประสงค์ของบุคคลในครอบครัว เยาวชนทั้งหมดยังต้องการรักใคร่ความสนใจ ความห่วงใย สามารถเปิดเผยความในใจได้ สามารถให้คำแนะนำ ปรึกษาได้ทุกเรื่องจากบุคคลในครอบครัว และส่วนใหญ่เยาวชน ยังต้องการพบหน้าและพูดคุยกันเสมอจากบุคคลที่ใกล้ชิด ได้แก่ พ่อ แม่ ตา ยาย พี่ น้อง ครู และเพื่อน นอกจากนี้ยังต้องการความไว้วางใจ เชื่อมั่นซึ่งกันและกันจาก บุคคลที่ใกล้ชิด ได้แก่ พ่อ แม่ ตา ยาย พี่ น้อง ครู และเพื่อน รวมทั้งต้องการการอบรมสั่งสอน จากบุคคลที่ใกล้ชิด ได้แก่ พ่อ แม่ ตา ยาย พี่ น้อง ครู และเพื่อนเสมอ สำหรับความคาดหวังต่อบุคคลในสังคมรอบข้างของเยาวชนกลุ่มทดลอง ต้องการให้บุคคลในสังคมรอบข้างยอมรับตนเองเพราะเป็นการทำผิดครั้งแรก บางส่วนที่ไม่แน่ใจว่าบุคคลในสังคมรอบข้างจะยอมรับตนเองหรือไม่นั้น เพราะว่าที่ผ่านมาไม่ได้ประกอบอาชีพหรือไม่สนใจศึกษาเล่าเรียน ส่วนความตั้งใจของเยาวชนที่ต้องการจะทำเพื่อผู้อื่นเมื่อกลับสู่ครอบครัวหรือชุมชนนั้นเยาวชนส่วนใหญ่ต้องการเรียนหนังสือ ไม่เกเร ไม่เที่ยงเตร่ เชื่อฟังพ่อแม่และต้องการทำงานและความต้องการบริการด้านอื่นๆ นั้นเยาวชนส่วนใหญ่ต้องการให้ช่วยติดต่อญาติ ได้แก่ พ่อแม่ มาเยี่ยมระหว่างการฝึกอบรมและรับตัวกลับบ้านหลังการฝึกอบรมแล้ว นอกจากนี้เยาวชนยังต้องการค่าพาหนะกลับบ้านและค่าอาหารด้วย