การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวม จัดกลุ่มรูปแบบ เพื่อศึกษา รูปแบบ และเพื่อศึกษาถึงพัฒนาการรูปแบบการวางผังบริเวณพุทธสถาน สมัยสุโขทัย ในการศึกษาเลือกศึกษาเฉพาะงานสถาปัตยกรรมเนื่องในพุทธศาสนา บริเวณเมืองเก่า สุโขทัย โดยมีพุทธสถานที่ทำการรวบรวมทั้งสิ้น 106 แห่ง วิธีการศึกษา ใช้การศึกษาทางสถาปัตยกรรม หาความสัมพันธ์ร่วมกันของกลุ่ม ตัวแบบศึกษา และใช้วิธีการศึกษาทางประวัติศาสตร์ โดยใช้ศิลาจารึกและรูปแบบ สถาปัตยกรรม เป็นเครื่องมือในการศึกษาและกำหนดอายุโบราณสถาน ผลการศึกษาพบว่า 1. รูปแบบการวางผังบริเวณพุทธสถาน สมัยสุโขทัย รักษาระเบียบแบบแผนอย่าง เคร่งครัด คือ วางอาคารแนวแกนทิศตะวันออก - ตะวันตก หันหน้าไปทางทิศตะวันออก เป็นสำคัญ ได้รับอิทธิพลมาจากแนวความคิดทางด้านศาสนา 2. อาคารหลักประธานของวัด และของแนวแกน แบ่งออกได้เป็น 2 รูปแบบ คือ สถาปัตยกรรมประเภทสถูป - เจดีย์ และสถาปัตยกรรมประเภทอาคาร 3. รูปแบบผังบริเวณพุทธสถาน สมัยสุโขทัย สามารถแบ่งกลุ่มได้เป็น 4 แบบใหญ่ ๆ คือ กลุ่มผังบริเวณขนาดใหญ่พิเศษ กลุ่มผังบริเวณขนาดใหญ่ กลุ่มผังบริเวณขนาดกลาง และกลุ่มผังบริเวณขนาดเล็ก 4. มีพัฒนาการรูปแบบการวางผังบริเวณแบบฉับพลันไม่ชัดเจนนัก และในการ เปลี่ยนแปลงมีสาเหตุเกิดจากความเชื่อทางด้านศาสนามากกว่าทางด้านการเมือง การปกครอง