วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ เป็นการศึกษาเปรียบเทียบผู้นำ วิสัยทัศน์การพัฒนาเศรษฐกิจของผู้นำ โดยเน้นศึกษาเฉพาะนายกรัฐมนตรีของไทย คือ พล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ นาย อานันท์ ปันยารชุน และ ดร.มหาธีร์ โมฮำหมัด นายกรัฐมนตรี (คนปัจจุบัน) ของมาเลเซีย การศึกษานี้มีจุดประสงค์ ประการแรกคือเพื่อที่จะแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างภูมิหลังส่วนตัวกับวิสัยทัศน์ทางเศรษฐกิจ ของผู้นำในฐานะที่ดำรงตำแหน่งผู้นำประเทศ ประการที่สองเพื่อจะอธิบายเปรียบเทียบว่าภูมิหลังส่วนตัวมีอิทธิพลต่อวิสัยทัศน์ของผู้นำ ในฐานะที่เป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศอย่างไร ประการที่สาม เพื่อวิเคราะห์ว่ามีปัจจัยอะไรบ้าง ที่ช่วยเอื้ออำนวยวิสัยทัศน์ในการพัฒนาเศรษฐกิจของผู้นำรวมถึงเพื่อเปรียบเทียบการพัฒนา ทางเศรษฐกิจของไทยและมาเลเซีย ผลการศึกษามีดังนี้ คือ เมื่อเปรียบเทียบสองอดีตนายกรัฐมนตรีของไทยแล้วมีภูมิหลังทางครอบครัว การศึกษา ทัศนคติ ประสบการณ์ทางการเมืองคล้ายกัน ขณะที่ชีวิตส่วนตัวของ ดร. มหาธีร์ นั้นค่อนข้าง จะแตกต่างไม่เหมือนสองผู้นำไทย โดยเฉพาะในเรื่องการถูกอบรมเลี้ยงดูของ ดร. มหาธีร์ในแบบอนุรักษ์นิยม และได้รับการศึกษาภายใต้การปกครองของอณานิคมและไม่มีประสบการณ์ทางการฑูตในต่างประเทศ แม้ว่าจะมีความแตกต่างกันหลักๆ หลายประการ แต่ความเหมือนกันด้านภูมิหลังส่วนตัวของผู้นำ มีอิทธิพลในระดับหนึ่งต่อวิสัยทัศน์ทางเศรษฐกิจของผู้นำ กล่าวคือ การสร้างวิสัยทัศน์ทางเศรษฐกิจ ของผู้นำ ผู้นำทั้งสามมีวิสัยทัศน์เหมือนกันในการผลักดันประเทศของตนให้ไปสู่ประเทศอุตสาหกรรมใหม่ รวมถึงการเป็นประเทศศูนย์กลางทางเศรษฐกิจในภูมิภาคอาคเนย์ โดยสนับสนุนแนวคิดความร่วมทางเศรษฐกิจ ในภูมิภาคและอนุภูมิภาคมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ดร. มหาธีร์ ได้แสดงให้เห็นว่าโดยส่วนตัวท่านเน้น การปฏิบัติตาม "นโยบายมองตะวันออก" มากกว่า นายกรัฐมนตรีทั้งสองของไทยผู้ซึ่งให้ความสำคัญกับการ ดำเนินนโยบายเสรีตามแนวการพัฒนาเศรษฐกิจของตะวันตก ในขณะที่ประเทศไทยและมาเลเซียมีทิศทางทางด้านเศรษฐกิจที่คล้ายคลึงกัน แต่การเป็นนายกรัฐมนตรี ของ ดร. มหาธีร์มีปัจจัยต่างๆ ที่เอื้ออำนวยโดยมีเสถียรภาพทางการเมืองที่ยาวนานกว่าและดำรง ตำแหน่งยาวนานกว่าหนึ่งทศวรรษ รวมทั้งการมีอำนาจในการสั่งการ "กฎหมายความมั่นคงภายใน" เพื่อเป็นหลักประกันการเป็นผู้นำแต่เพียงผู้เดียวมากกว่าสองผู้นำไทยผู้ซึ่งถูกจำกัดในการใช้อำนาจ โดยการแข่งขันอิทธิพลทางการเมืองของกลุ่มทหาร