ประเทศไทยปกครองในระบอบประชาธิปไตย ดังนั้นในการบริหารประเทศจำเป็นต้องมี คณะบุคคลเข้ามาเป็นตัวแทนประชาชน วิธีที่จะคัดเลือกคณะบุคคลเข้ามานั้นจะต้องผ่าน กระบวนการเลือกตั้ง โดยให้ประชาชนเป็นผู้ตัดสินใจเลือกตัวแทนของตนเข้ามาเท่าที่ผ่านมา จะพบว่าการเลือกตั้งนั้นมีปัญหามากมาย อาทิเช่น การซื้อสิทธิ์ขายเสียง แจกสิ่งของหรือ ให้คำมั่นสัญญาต่างๆ ไว้กับประชาชนเพื่อให้ตนได้มีโอกาสเข้ามาเป็นตัวแทน ดังนั้นหาก ผู้เป็นตัวแทนผ่านกระบวนการเข้ามาโดยวิธีการที่ไม่ถูกต้องแล้ว ครั้นได้รับโอกาสให้มี ตำแหน่งทางการเมืองอาจจะปฏิบัติหน้าที่ไปในทางไม่สุจริต ไม่โปร่งใส หรือมีการกระทำ ผิดคุณธรรมและจริยธรรม ทำให้มีข้อกล่าวหาต่าง ๆ แต่กฎหมายก็ไม่สามารถที่จะลงโทษบุคคล ดังกล่าวได้ อาจจะด้วยเหตุผลที่ไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้ หรือข้อมูลประกอบพยานหลักฐานต่าง ๆ มีไม่เพียงพอหรือไม่ชัดเจนแต่บุคคลนั้นก็สามารถบริหารประเทศได้ต่อไป ทำให้ ประชาชน เกิดความเบื่อหน่ายในระบบการเมือง ขาดความเชื่อมั่นและศรัทธาในการปฏิบัติหน้าที่ของ บุคคลเหล่านั้น ในการศึกษาครั้งนี้ผู้วิจัยได้นำแนวคิดมาตรฐานจริยธรรมของผู้ดำรงตำแหน่งทาง การเมืองของต่างประเทศ และจริยธรรมของวิชาชีพต่าง ๆ ในประเทศมาศึกษาถึงความ เป็นไปได้และความเหมาะสม ในการจัดให้มีประมวลจริยธรรมสำหรับผู้ดำรงตำแหน่งทาง การเมือง พร้อมทั้งหารูปแบบขององค์กรที่จะเข้ามาควบคุมดูแลผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ให้ปฏิบัติตามประมวลจริยธรรม เพราะถือว่าผู้มีตำแหน่งทางการเมืองต้องเป็นแบบอย่างที่ดี ของประชาชนทั้งประเทศ ฉะนั้นควรที่จะเป็นบุคคลที่พร้อมไปด้วยคุณธรรมและจริยธรรม อันจะส่งผลต่อการพัฒนาทางการเมืองและช่วยแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้อีก ระดับหนึ่ง เพื่อให้ สอดคล้องตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ