การวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์เนื้อหาหนังสือ ด้านวัฒนธรรมไทยที่หน่วยงานต่างๆ ของกรมศิลปากรผลิตระหว่าง พ.ศ. 2489 - 2539 2) จัดกลุ่มเนื้อหาสารนิเทศตามระบบการจัดหมู่แบบทศนิยมดิวอี้ 3) จัดทำสาระ สังเขปบรรณานุกรม และกำหนดคำสำคัญหรือหัวเรื่องเพื่อใช้เป็นดัชนีช่วยการ เข้าถึงสารนิเทศได้อย่างสะดวกและรวดเร็ว 4) ประเมินความถูกต้องและความ เหมาะสมของดัชนี สาระสังเขปและบรรณานุกรมที่ใช้ในการเข้าถึงสารนิเทศด้าน วัฒนธรรมไทย ในการดำเนินการวิจัย ผู้วิจัยได้เก็บข้อมูลโดยสร้างเครื่องมือขึ้น 3 ชุด คือ แบบบันทึกข้อมูลบัญชีประมวลแบบบันทึกข้อมูลสิ่งพิมพ์ และแบบ ประเมินคำสำคัญหรือหัวเรื่องที่นำมาใช้เป็นดัชนีหนังสือที่มีเนื้อหาด้าน วัฒนธรรมไทย จำนวน 698 เล่ม ได้รับการวิเคราะห์เนื้อหาและจัดกลุ่มเนื้อหา การวิจัยเสนอข้อมูลโดยการแสดงค่าร้อยละและอภิปรายเชิงพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า 1) สำนักโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเป็นหน่วยงานที่ผลิตหนังสือ ด้านวัฒนธรรมไทยมาที่สุดในรอบ 50 ปี แห่งการเสวยสิริราชสมบัติของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช (พ.ศ. 2489-2539) และรองลงมาคือ กองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ ส่วนสถาบันศิลปกรรมไม่มีการผลิตหนังสือเผยแพร่เลย 2) การวิเคราะห์เนื้อหาของหนังสือพบว่า กรมศิลปากรผลิตหนังสือด้าน วัฒนธรรมไทย หมวด 900 มากที่สุด รองลงมา คือหมวด 700 3) ในการประเมินคำสำคัญหรือหัวเรื่องที่ใช้เป็นดัชนีเพื่อช่วยการ เข้าถึงสารนิเทศด้านวัฒนธรรมไทยพบว่า จากการกำหนดคำสำคัญและหัวเรื่อง จำนวน 1,865 รายการ ผู้เชี่ยวชาญเห็นด้วยกับการกำหนดคำสำคัญหรือหัวเรื่อง มีจำนวน 1,860 รายการ คิดเป็นร้อยละ 96.19 ของจำนวนรายการคำสำคัญและ หัวเรื่องทั้งหมด ทั้งนี้มีคำสำคัญที่ผู้เชี่ยวชาญเสนอแนะเพิ่มเติมอีก จำนวน 445 รายการ ซึ่งจัดเป็นศัพท์อิสระ คิดเป็นร้อยละ 20 ของจำนวนคำสำคัญ ที่มีอยู่เดิม จากการศึกษาพบว่าการกำหนดคำสำคัญและหัวเรื่องโดยใช้คำศัพท์ควบคุม คู่กับศัพท์อิสระเป็นที่ยอมรับว่าใช้เป็นเครื่องช่วยการเข้าถึงสารนิเทศ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ