การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการ ลงทุนรวมและการออมรวมของประเทศไทย ในระหว่างปี พ.ศ. 2519 ถึง 2541 ว่าการ ลงทุนรวมภายในประเทศมีระดับความพึ่งพาต่อการออมรวมภายในประเทศเพียงใด ด้วย วิธีการทดสอบ Cointegration และ Error Correcton Model เพื่อหาระดับความ พึ่งพาระหว่างการลงทุนรวมและการออมรวมของประเทศไทย การทดสอบในขั้นตอนแรกนั้นเป็นการทดสอบ stationary หรือ Unit root ของ อนุกรมข้อมูลของการลงทุนรวมและการออมรวม ด้วยวิธีการ Augmented Dickey-fuller (ADF test) จากการศึกษาพบว่าอนุกรมข้อมูลทั้งสองมีจำนวนครั้งในการทำ differencing อนุกรมข้อมูลก่อนที่จะมีคุณสมบัติ stationary จำนวน 2 ครั้ง เท่ากันหรือ I(2) การทดสอบในขั้นตอนสองเป็นการทดสอบ Cointegration ระหว่างอนุกรม ทั้งสองว่ามีความสัมพันธ์กันในระยะยาวหรือไม่ จากการศึกษาพบว่าระดับความ พึ่งพาระหว่างการลงทุนรวมและการออมรวมในระยะยาวมีค่าเท่ากับ 0.4925 การที่ ระดับความพึ่งพาระหว่างการลงทุนรวมและการออมรวมมีค่าที่น้อยกว่า 0.5 เป็นเครื่องยืนยันได้ว่าระดับการลงทุนรวมภายในประเทศนั้นพึ่งพาเงินทุนจาก ต่างประเทศมากกว่าในประเทศ การทดสอบในขั้นตอนที่สามเป็นการทดสอบด้วยแบบจำลอง Error Correction ซึ่งแสดงความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงในระยะสั้นของการลงทุนรวม ที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงในระยะสั้นของการออมรวม จากการศึกษาพบผลกระทบในระยะ สั้นเท่ากับ 0.2863 ค่า speed of adjustment เท่ากับ - 0.4817 และค่า Mean lag ซึ่งแสดงถึงระยะเวลาตั้งแต่เกิดภาวะ shock จนกระทั่งถึงตัวแปรต่างๆ กลับสู่ดุลยภาพในระยะยาวอีกครั้ง มีค่าเท่ากับ 1.48 ปี