วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาความเป็นเหตุเป็นผลของการออม การลงทุน ดุลงบประมาณ และดุลบัญชีเดินสะพัด : กรณีประเทศไทย ในช่วงปี พ.ศ.2513-2540 โดยใช้เทคนิค การวิเคราะห์ทางเศรษฐมิติที่เรียกว่าการทดสอบความเป็นเหตุเป็นผลของแกรนเจอร์ (Grangers causality test) ซึ่งเป็นเครื่องมือในการทดสอบความเป็นเหตุเป็นผล ระหว่าง 2 ตัวแปร โดยมุ่งเน้นว่าอะไรคือเหตุ (cause) และอะไรคือผล (effect) ด้วยการอาศัยข้อมูลในอดีตในการพยากรณ์ค่าในอนาคตของตัวแปร กล่าวคือใช้วิธีเพิ่มข้อมูล ในอดีตของตัวแปรที่เป็นเหตุเข้าไปในสมการของตัวแปรที่เป็นผลแล้วดูว่าสามารถอธิบายหรือ พยากรณ์ค่าของตัวแปรที่เป็นผลนั้นได้ดีขึ้นหรือไม่ ถ้าได้แสดงว่าตัวแปรทั้งสองก็เป็นเหตุ เป็นผลกัน จากการศึกษาพบว่า 1. การลงทุนมวลรวมภายในประเทศส่งผลต่อการออมมวลรวมประชาชาติ 2. อัตราส่วนของการลงทุนมวลรวมในผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศส่งผลต่อ อัตราส่วนของการออมมวลรวมในผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ 3. ดุลงบประมาณ (การออมภาครัฐบาล) ส่งผลต่อการออมมวลรวมประชาชาติ 4. อัตราส่วนของการออมมวลรวมประชาชาติในผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ส่งผลต่ออัตราส่วนของดุลงบประมาณ (การออมภาครัฐบาล) ในผลิตภัณฑ์มวลรวมภายใน ประเทศ 5. ดุลบัญชีเดินสะพัด (เงินออมจากภายนอกประเทศ) และการออมมวลรวมประชาชาติ ต่างก็เป็นเหตุเป็นผลซึ่งกันและกัน 6. อัตราส่วนของดุลบัญชีเดินสะพัด (เงินออมจากภายนอกประเทศ) ในผลิตภัณฑ์ มวลรวมภายในประเทศ ส่งผลต่ออัตราส่วนของการออมมวลรวมประชาชาติในผลิตภัณฑ์มวลรวม ภายในประเทศ 7. ไม่มีความสัมพันธ์เชิงเหตุผลระหว่างการลงทุนมวลรวมภายในประเทศ กับ ดุลงบประมาณ (การออมภาครัฐบาล) ณ ระดับความเชื่อมั่นตั้งแต่ร้อยละ 90 ขึ้นไป 8. ไม่มีความสัมพันธ์เชิงเหตุผลระหว่างการลงทุนมวลรวมภายในประเทศ กับ ดุลบัญชีเดินสะพัด (เงินออมจากภายนอกประเทศ) ณ ระดับความเชื่อมั่นตั้งแต่ร้อยละ 90 ขึ้นไป และ 9. ดุลงบประมาณ (การออมภาครัฐบาล) ส่งผลต่อดุลบัญชีเดินสะพัด (เงินออม จากภายนอกประเทศ)