การฉ้อราษฎร์บังหลวงของไทย มีประวัติความเป็นมานานพอสมควร ข้าราชการ 2 ประเภท คือ ข้าราชการประจำ และข้าราชการการเมือง มีสาเหตุแห่งการเกิดและ ผลกระทบหลายประการ อีกทั้งมีผลทำให้ประเทศไม่พัฒนา เกิดจากการกระทำของบุคคล 2 ฝ่าย มีการตัดสินใจในการกระทำ และการคาดการณ์ซึ่งจะแสดงออกมาทางแนวคิดเป็น เรื่องทางใจ และความรู้สึกไม่มีกฎเกณฑ์ที่จะกำหนดแน่นอนได้ แต่ความจะเป็นทางใดนั้น อาจจะเปลี่ยนแปลงไปสุดแล้วแต่ความรู้สึกในขณะนั้น จริยธรรมเป็นส่วนที่ควบคุมความ ประพฤติแห่งการกระทำของบุคคลให้คำนึงถึงส่วนที่ดีเพื่อส่วนรวม ยับยั้งแนวความคิดที่ สนองความต้องการของตนเอง แต่เท่าที่ผ่านมาก็ไม่สามารถเปลี่ยนทัศนคติและแนวความคิด ของข้าราชการบางคนออกจากพฤติกรรมแห่งการฉ้อราษฎร์บังหลวงไปได้ จริยธรรมของ ข้าราชการดูจะลดลง การฉ้อราษฎร์บังหลวงมีมากขึ้น เนื่องจากสาเหตุหลายประการ ประกอบกับระบบราชการไทยที่ไม่ทันสมัย มีการรวมอำนาจไว้ที่ศูนย์กลาง กฎหมายไม่สามารถ ใช้บังคับได้อย่างแท้จริง จึงทำให้เอื้ออำนวยการฉ้อราษฎร์บังหลวงให้ขยายไปหลายหน่วยงาน ด้วยความตระหนักแห่งปัญหาดังกล่าว และจากผลการวิจัยพบว่า จำเป็นจะต้องมีการ ปลูกฝังทัศนคติ แนวความคิด ทางด้านจริยธรรมให้แก่ข้าราชการโดยทั่วไป ให้ตระหนักและ สำนึกการเป็นข้าราชการ ควรที่จะรับใช้ประชาชนมิใช่เพื่อการฉ้อราษฎร์บังหลวง หน่วยงาน โดยตรงที่สามารถดำเนินการในเรื่องนี้คือ สำนักเสริมสร้างวินัยและรักษาระบบคุณธรรม สำนักงาน ก.พ. สำหรับระบบราชการก็ควรมีการปรับปรุงใหม่ หน่วยที่สามารถดำเนินการ คือ สำนักงานคณะกรรมการปฏิรูประบบราชการ หรือที่เรียกว่า องค์การมหาชนอิสระ จะเข้ามาดูแลและศึกษาการปฏิรูประบบราชการใหม่ ส่วนการฉ้อราษฎร์บังหลวง ตามร่าง รัฐธรรมนูญฉบับของ ส.ส.ร. ให้มีคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ มาเป็นผู้ดูแล สถาบันทั้ง 3 แห่งนี้ จะเป็นหน่วยที่มากำกับดูแล เสริมสร้างและพัฒนา จริยธรรม ระบบราชการใหม่ เพื่อทำให้การฉ้อราษฎร์บังหลวงให้ลดลงมากที่สุดหรือ หมดสิ้นไป