วิทยานิพนธ์นี้เป็นงานวิจัยเกี่ยวกับเอ็นไซม์ไลเปส 2 ชนิดที่ต่างกัน คือ Candida cylindracea (CC) และ Pseudomonas fluorescens (PF) ละลายในระบบเจล อินทรีย์ที่ประกอบด้วยสารลดแรงตึงผิว เฮปเทน น้ำ และเจลาติน ซึ่งเรียกว่า ไมโคร อิมัลชันเบสเจล (MBG) ในการศึกษาเอ็นไซม์ที่ถูกหุ้มในระบบดังกล่าวเราใช้ปฏิกิริยา ไฮโดรไลซิสของน้ำมันมะกอกในเฮปเทนที่ 25 องศาเซลเซียสเป็นปฏิกิริยาตัวอย่าง โดยติดตามปริมาณกรดไขมันอิสระที่ถูกปล่อยออกจากปฏิกิริยาด้วยวิธีการติเตรตด้วยด่าง ผลจากการศึกษาจลนพลศาสตร์ของเอ็นไซม์ CC ไลเปสที่ถูกหุ้มในระบบ MBG พบว่า ปฏิกิริยานี้เป็นไปตามรูปแบบจลนพลศาสตร์ของมิเคลิส-เมนเทน โดยค่าคงที่จลนพลศาสตร์ K(,m) และ k(,cat) มีค่า 324 มิลลิโมลาร์ และ 0.519 ต่อวินาทีตามลำดับ ใน วิทยานิพนธ์นี้ยังได้ศึกษาเกี่ยวกับแอกติวิตีการเร่งของเอ็นไซม์ ความมีเสถียรภาพของ เอ็นไซม์ในระบบ และการนำเอ็นไซม์กลับมาใช้ใหม่ด้วย ผลจากการวัดแอกติวิตีที่เป็น ฟังก์ชันกับค่า R พบว่าเอ็นไซม์ CC ไลเปสที่ถูกหุ้มไว้ใน MBG ที่มีเจลาติน 14 เปอร์เซ็นต์ มีแอกติวิตีสูงสุดที่ค่า R = 55.55 ในการเปรียบเทียบระหว่างแอกติวิตีของเอ็นไซม์ CC ไลเปสและ PF ไลเปสที่ค่า R = 55.55 พบว่าเอ็นไซม์ทั้งสองยังคงรักษาแอกติวิตีไว้ได้ ตลอดเวลาที่ศึกษาซึ่งนานถึง 350 ชั่วโมง แต่เอ็นไซม์ CC ไลเปสมีแอกติวิตีสูงกว่า PF ไลเปสสองเท่า ผลจากการศึกษาเสถียรภาพของเอ็นไซม์ทั้งสองเมื่อเก็บไว้นาน 30 วัน พบว่าเอ็นไซม์ CC ไลเปสจะมีเสถียรภาพต่ำกว่าเอ็นไซม์ PF ไลเปส อย่างไรก็ตาม เราถือว่าเอ็นไซม์ CC ไลเปสยังคงมีเสถียรภาพสูงเมื่อเทียบกับผลที่ได้เมื่อเอ็นไซม์ ถูกละลายในระบบไมโครอิมัลชันที่สัมพันธ์กัน สำหรับเอ็นไซม์ CC ไลเปสเราได้ศึกษา ความมีเสถียรภาพที่เป็นฟังก์ชันกับค่า R และความเข้มข้นของเจลาตินด้วย พบว่า ความมีเสถียรภาพของเอ็นไซม์ขึ้นกับพารามิเตอร์ทั้งสองของระบบ โดยความมีเสถียรภาพ จะลดลงเมื่อค่า R เพิ่มขึ้น ในทางตรงกันข้ามความมีเสถียรภาพจะเพิ่มขึ้นเมื่อเพิ่ม ความเข้มข้นของเจลาติน จากการศึกษาการนำกลับมาใช้ใหม่ของเอ็นไซม์ทั้งสองในระบบ ของเรา พบว่าเอ็นไซม์ PF ไลเปสที่ถูกหุ้มในระบบนี้ยังคงรักษาแอกติวิตีการเร่งไว้ได้ ตลอดเวลาแม้ว่าจะถูกใช้ถึง 48 ครั้ง ในขณะที่เอ็นไซม์ CC ไลเปสรักษาแอกติวิตีที่ ระดับเดียวกันได้เพียง 12 ครั้ง การศึกษาการกระจายตัวของกรดโอลิอิกและน้ำมัน มะกอกระหว่างวัฏภาคเจลกับวัฏภาคเฮปเทนภายนอกได้ค่าสัมประสิทธิ์การกระจายตัว ของกรดโอลิอิก (P(,ole)) และน้ำมันมะกอก (P(,oli)) เท่ากับ 0.3 และ 0.2 ตามลำดับ