การศึกษาวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครงสร้างทางการเมืองการปกครองของไทย ในสมัยกรุงธนบุรี และบทบาทของสมเด็จพระเจ้าตากสินในการดำเนินการปกครองประเทศ โครงสร้างทางการปกครองประเทศในสมัยกรุงธนบุรีแบ่งออกได้เป็น 2 ส่วน คือ การปกครองส่วนกลาง ซึ่งหมายรวมถึงทหารด้วยและการปกครองส่วนภูมิภาค การปกครองส่วนกลางนั้นพระมหากษัตริย์ทรงมีอำนาจสูงสุด เป็นทั้งประมุขและนายกรัฐมนตรีในขณะเดียวกัน หมายความว่าพระองค์ทรงเข้าไปควบคุมการปกครองอย่างใกล้ชิด โดยผ่านทางสมุหกลาโหมซึ่งควบคุมฝ่ายทหาร โดยเฉพาะกรมทหารทั้ง 4 ฝ่าย และผ่านทางสมุหนายก สำหรับงานด้านพลเรือนซึ่งควบคุมจตุสดมภ์อีกที นอกจากนี้พระองค์ยังทรงปกครองโดยผ่านหน่วยงาน อีก 5 หน่วยงานใหญ่ คือ วังหน้า ลูกขุน ณ ศาลหลวง ลูกขุน ณ ศาลา มนตรี ทั้ง 6 และกรมอิสระ ส่วนการปกครองส่วนภูมิภาค แบ่งหัวเมืองนอกเขตราชธานีออกเป็น 3 ชั้น คือ เมืองเอก เมืองโท และเมืองตรี ส่วนเมืองขึ้นของเขตราชธานี เรียกว่า หัวเมืองจัตวา สำหรับบทบาทของสมเด็จพระเจ้าตากสินที่สำคัญ คือ การกู้เอกราชกลับคืนจากพม่าได้อย่างรวดเร็ว ด้วยระยะเวลาเพียง 7 เดือนหลังการเสียกรุงศรีอยุธยา และเมื่อทรงกู้เอกราชได้แล้วพระองค์ทรงสถาปนา กรุงธนบุรีเป็นราชธานี ต่อมาในปี พ.ศ. 2321 พระองค์ประสบความสำเร็จในการเปิดตลาดการค้ากับจีน ทำให้สามารถนำสินค้าออกจากพระราชอาณาจักรไปค้าขายในตลาดจีนได้ ซึ่งเป็นการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ ที่ตกต่ำได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้พระองค์ยังทรงทำนุบำรุงพุทธศาสนาเพื่อเสริมสร้างบารมีของพระองค์ ในอีกบทบาทหนึ่งที่ทรงเป็นธรรมราชา