การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลการให้คำปรึกษากลุ่มแบบยืด บุคคลเป็นศูนย์กลางเพื่อลดความเครียดที่มีต่อการดำเนินชีวิตของมารดานอกสมรส ใน ระยะตั้งครรภ์ บ้านพักฉุกเฉิน สมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรีในพระบรมราชูปถัมภ์ กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นมารดานอกสมรสในระยะตั้งครรภ์ที่พักอาศัยอยู่ในบ้านพัก ฉุกเฉิน สมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรีในพระบรมราชูปถัมภ์ กรุงเทพมหานคร ที่ได้จาก การสุ่มอย่างง่ายจากประชากรจำนวน 27 คน แล้วสุ่มอย่างง่ายอีกครั้งหนึ่ง แบ่งเป็น กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 10 คน ซึ่งกลุ่มทดลองจะได้รับคำปรึกษาแบบยึดบุคคล เป็นศูนย์กลาง ส่วนกลุ่มควบคุมจะได้รับการให้ข้อสนเทศ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามความเครียดที่มีต่อการดำเนินชีวิตของมารดานอกสมรสในระยะตั้งครรภ์ และ โปรแกรมการให้คำปรึกษากลุ่มแบบยึดบุคคลเป็นศูนย์กลาง และโปรแกรมการให้ข้อสนเทศ ซึ่งแบบแผนการทดลองของการวิจัยครั้งนี้ เป็นแบบ Randomized Control Group Pretest- Posttest Design สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ t-test Dependent Sample และ t-test Independent Sample ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. มารดานอกสมรส ในระยะตั้งครรภ์ กลุ่มทดลองมีความเครียดที่มีต่อการดำเนิน ชีวิตลดลงหลังได้รับการให้คำปรึกษากลุ่มแบบยึดบุคคลเป็นศูนย์กลาง อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .01 2. มารดานอกสมรสในระยะตั้งครรภ์ กลุ่มควบคุมก่อน และหลังการให้ข้อสนเทศ มีความเครียดที่มีต่อการดำเนินชีวิตไม่แตกต่างกัน 3. มารดานอกสมรสในระยะตั้งครรภ์ กลุ่มทดลอง ที่ได้รับการให้คำปรึกษากลุ่ม แบบยึดบุคคลเป็นศูนย์กลางมีความเครียดที่มีต่อการดำเนินชีวิตลดลงแตกต่างจากมารดา นอกสมรสในระยะตั้งครรภ์ กลุ่มควบคุมที่ได้รับการให้ข้อสนเทศ อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .01