ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อต้องการทราบผลการเปรียบเทียบความแตกต่าง สมรรถภาพทางกลไกของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และสร้างเกณฑ์ปกติโดยแยกตาม เพศ และชั้นปี ทั้งนี้ได้ศึกษากับนิสิตชายจำนวน 480 คน และนิสิตหญิง จำนวน 480 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือ แบบทดสอบสมรรถภาพทางกลไกของแบร์โรว์ ซึ่งประกอบด้วยแบบทดสอบการยืนกระโดดไกล การทุ่มลูกเมดิซินบอล และการวิ่งซิกแซก ทำการวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติ การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One- Way Analysis of Varinee) และวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ โดย วิธีของนิวส์แมน คูลส์ (Newman-Keuls Test) ความสามารถในการยืนกระโดดไกลของนิสิตชายชั้นปีที่ 1,2,3 และ 4 แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความสามารถในการทุ่มลูกเมดิซินบอล ของนิสิตชายชั้นปีที่ 1,2,3 และ 4 แตกต่าง กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความสามารถในการวิ่งซิกแซกของนิสิตชายชั้นปีที่ 1,2,3 และ 4 แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความสามารถในการยืนกระโดดไกลของนิสิตหญิงชั้นปีที่ 1,2,3 และ 4 แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ ความสามารถในการทุ่มลูกเมดิซินบอล ของนิสิตหญิงชั้นปีที่ 1,2,3 และ 4 แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความสามารถในการวิ่งซิกแซกของนิสิตหญิงชั้นปีที่ 1,2,3 และ 4 แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สมรรถภาพทางกลไกรวมทุกรายการของนิสิตชายชั้นปีที่ 1,2,3 และ 4 แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สมรรถภาพทางกลไกรวมทุกรายการของนิสิตหญิงชั้นปีที่ 1,2,3 และ 3 ไม่แตกต่าง กันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05