การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิการในชั้นเรียนมีจุดประสงค์เพื่อทำ ความเข้าใจและอธิบายกระบวนการส่งเสริมการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยและระยะการ เปลี่ยนแปลงการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้มาโดยการเลือกห้องแบบเจาะจงและเลือกกลุ่ม ตัวอย่างโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) ด้วยการจับฉลากเป็น นักเรียนชาย-หญิง อายุ 5-6 ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ชั้นอนุบาลปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2543 ของโรงเรียนวัดอุทัยธาราม สังกัดสำนักงานการประถมศึกษา กรุงเทพมหนคร จำนวน 10 คน โดยกลุ่มตัวอย่างได้รับการจัดกิจกรรมวิทยาศาสตร์ตามแนว คิดคอนสตรัคติวิสต์ เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 4 วัน วันละ 60 นาที เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ แบบบันทึกเหตุการณ์ แบบวิเคราะห์ พฤติกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ และแบบบันทึกการพัฒนาการแก้ปัญหา การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิง คุณภาพ จากสภาพการณ์จริงขณะวิจัย การวิเคราะห์ข้อมูลใช้หลักการวิเคราะห์เชิง คุณภาพและใช้โปรแกรมสำเร็จรูป The Ethnography ช่วยในขั้นตอนการจัดหมวดหมู่ข้อมูล การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในการศึกษาครั้งนี้พบว่า 1. การปรับบทบาทตนเองของผู้วิจัยขณะจัดกิจกรรมวิทยาศาสตร์ตามแนวคิด คอนสตรัคติวิสต์ดังนี้ ผู้วิจัยเป็นผู้นำเสนอกิจกรรม ในสัปดาห์ที่ 1-2 ส่วนบทบาท ในการตั้งคำถาม สังเกต และรวบรวมข้อมูล ผู้วิจัยให้ความสำคัญทุกสัปดาห์ 2. เด็กมีการพัมนาพฤติกรรมการแก้ปัญหาตามระยะเวลา ดังนี้ สัปดาห์ที่ 1-2 เด็กมีพฤติกรรมนิ่งเฉย หลีกเลี่ยง และไม่เข้าร่วมแก้ปัญหาเมื่อเกิดสถานการณ์ ปัญหา ในสัปดาห์ที่ 3-4 เด็กมีพฤติกรรมการแก้ปัญหาที่ตกลงภายในกลุ่มหรือรายบุคคล ได้ แต่ด้วยวิธีการที่ไม่เหมาะสมในสัปดาห์ที่ 5-8 เด็กมีพฤติกรรมการแก้ปัญหาที่ตกลง ภายในกลุ่มหรือรายบุคคลได้เหมาะสมกับสถานการณ์ปัญหา