การศึกษาค้นคว้าครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อลดพฤติกรรม ซ้ำๆ แปลกๆ ของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ใน โรงพยาบาลราชานุกูล โดยใช้การเสริมแรงแบบดีอาร์โอ ร่วมกับการทำให้อยู่นิ่ง กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กที่มีความ บกพร่องทางสติปัญญาระดับปานกลางและระดับรุนแรงที่มี พฤติกรรมซ้ำๆ แปลกๆ ในโรงพยาบาลราชานุกูล จำนวน 3 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจง จากคำรายงานของพยาบาลประจำกลุ่ม และจากการสังเกตของผู้วิจัยและผู้ช่วยผู้วิจัย แบบแผนของการ ทดลองครั้งนี้ เป็นแบบหลายเส้นฐานข้ามพฤติกรรม (Multiple Baseline Design Across Behaviors) เครื่องมือที่ใช้ใน การรวบรวมข้อมูลเป็นแบบบันทึกพฤติกรรมแบบช่วงเวลา ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ 1. พฤติกรรมที่ 1 ของเด็กคนที่ 1 ลดลงในระดับศูนย์ หลังจากได้รับการเสริมแรงแบบดีอาร์โอร่วมกับการทำให้อยู่นิ่ง พฤติกรรมที่ 2 และที่ 3 ลดลงโดยมีค่าความถี่ร้อยละ 1.7 ใน ระยะติดตามผล 2. พฤติกรรมที่ 1 ของเด็กคนที่ 2 ลดลงในระดับศูนย์ หลังจากได้รับการเสริมแรงแบบดีอาร์โอร่วมกับการทำให้อยู่นิ่ง ส่วนพฤติกรรมที่ 2 ลดลงโดยมีค่าความถี่ร้อยละ 1.7 ในระยะ ติดตามผล 3. พฤติกรรมที่ 1 ของเด็กคนที่ 3 ลดลงในระดับศูนย์ หลังจากได้รับการเสริมแรงแบบดีอาร์โอร่วมกับการทำให้อยู่นิ่ง พฤติกรรมที่ 2 มีความถี่สูงขึ้นจากระยะเส้นฐานโดยมีค่าความถี่ ร้อยละ 75 และพฤติกรรมระยะที่ 3 มีความถี่ใกล้เคียงกับ พฤติกรรมในระยะเส้นฐาน