วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ทำการศึกษาถึงโรงเรือนเลี้ยงไก่พันธุ์เนื้อระบบปิด ในส่วนของการถ่ายเทความร้อนผ่านเปลือกอาคาร โดยนำโรงเรือนกว้าง 12 เมตรที่พบได้ทั่วไปในประเทศไทยเปรียบเทียบกับโรงเรือนกว้าง 24 เมตร นอกจากนั้นจะตรวจสอบอิทธิพลของตัวแปรโรงเรือนต่างๆ ได้แก่ ความสูงหลังคา ทิศทางการวางตัวของโรงเรือน การติดกันสาดและการเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบที่มีผลต่อความเร็วลม โดยวิทยานิพนธ์นี้ได้สร้างโปรแกรมสำหรับคำนวณตัวแปรทางสภาวะแวดล้อมเชิงความร้อนโดยการใช้ระเบียบวิธีสมดุลความร้อน จากนั้นจึงวิเคราะห์ร่วมกับความเร็วลมตามตำแหน่งต่างๆ ในโรงเรือนที่ได้จากการคำนวณด้วยวิธีทาง CFD จากวิทยานิพนธ์ที่ศึกษา โรงเรือนเลี้ยงไก่ในส่วนของการระบายอากาศ เพื่อทำการคำนวณและปรียบเทียบค่าภาระความร้อนจากการถ่ายเทความร้อนผ่านเปลือกอาคารต่อพื้นที่การเลี้ยงและค่าเฉลี่ยในรอบปีของดัชนีความร้อน (BGHI) ที่ใช้ประเมินสภาวะแวดล้อมของไก่ จากผลการศึกษาพบว่าในกรณีที่โรงเรือนมีการติดฉนวนกันความร้อนตั้งแต่ 0.5 นิ้ว ขึ้นไป โรงเรือนกว้าง 24 เมตร จะมีค่าเฉลี่ยของ BGHI ใกล้เคียงกับโรงเรือนกว้าง 12 เมตร แต่จะมีค่าภาระความร้อนจากการถ่ายเทความร้อนผ่านเปลือกอาคารต่อพื้นที่การเลี้ยงน้อยกว่าโรงเรือนกว้าง 12 เมตรประมาณ 10% การที่โรงเรือนมีความสูงหลังคามากขึ้นจะทำให้ค่าเฉลี่ยของ BGHI มีค่าลดลง การเปลี่ยนแปลงทิศทางการวางตัวของโรงเรือนในช่วงไม่เกิน 15 องศา จากแนวทิศตะวันออก-ตะวันตกจะส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงค่าเฉลี่ยของ BGHI เพียงเล็กน้อย ความยาวของกันสาดที่เหมาะสมสำหรับโรงเรือนกว้าง 12 เมตร และ 24 เมตร จะอยู่ที่ประมาณ 1.5 เมตร สำหรับการพิจารณาถึงความเหมาะสมในเชิงความร้อน โรงเรือนเลี้ยงไก่พันธุ์เนื้อควรมีความกว้าง 24 เมตร ความสูงหลังคา 2.3 เมตร วางตัวอยู่ในแนวตะวันออก-ตะวันตก และมีกันสาดที่ยาว 1.5 เมตร