ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาศิลปะการใช้ภาษา กลวิธีการเขียนและแนวคิดในบทความของ รัตนะ ยาวะประภาษ จำนวน 326 เรื่อง โดยเสนอผลการศึกษาแบบพรรณาวิเคราะห์ ในด้านศิลปะการใช้ภาษา พบว่า รัตนะ ยาวะประภาษ เป็นผู้ที่มี ความสามารถในการใช้ภาษาเพื่อแสดงความคิด และความรู้สึก เกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยพิจารณาได้ จากการใช้ถ้อยคำ การใช้ประโยคและการใช้สำนวนโวหาร แบบต่าง ๆ ในด้านกลวิธีการเขียนบทความ พบว่า การตั้งชื่อบทความที่ รัตนะ ยาวะประภาษ ใช้มากที่สุด คือการตั้งชื่อโดยเน้นประเด็นสำคัญ ของเรื่อง นิยมเปิดเรื่องโดยใช้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับข่าวหรือเหตุการณ์ ทางการเมืองภายในประเทศ นำเสนอเรื่องโดยใช้เหตุการณ์ในประเทศ เพื่อการวิเคราะห์และปิดเรื่องโดยการเสียดสีประชดประชันเป็นส่วนใหญ่ การอภิปรายและการโต้คารมเป็นไปอย่างตรงไปตรงมา และมักสื่อสาร น้ำเสียงแบบเสียดสีประชดประชันมากที่สุด ในด้านแนวคิด พบว่า รัตนะ ยาวะประภาษ เสนอแนวคิดเกี่ยวกับการเมืองการปกครองมากที่สุด นับเป็นประโยชน์ต่อการบริหารบ้านเมือง สำหรับแนวคิดทางด้าน เศรษฐกิจและสังคม แม้จะปรากฏน้อยแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยคุณค่าเชิงสร้างสรรค์ รวมทั้งแนวคิดเกี่วกับบทบาทของหนังสือพิมพ์ที่เรียกร้อง เพื่อให้ได้มา ซึ่งเสรีภาพอย่างแท้จริของหนังสือพิมพ์ การศึกษาวิเคราะห์ครั้งนี้ ปรากฏว่า บทความของ รัตนะ ยาวะประภาษ มีลักษณะเด่นเฉพาะ ในด้านศิลปะการใช้ภาษา กลวิธีการเขียนและแนวคิดอันทรงคุณค่า และสาระประโยชน์แก่ผู้อ่านและผู้ศึกษา ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า รัตนะ ยาวะประภาษ เป็นนักเขียนบทความที่ดีเด่นคนหนึ่ง ในวงวรรณกรรมไทยปัจจุบัน