ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อเปรียบเทียบเจตคติ ต่อความปลอดภัยการปฏิบัติตนด้านความปลอดภัย และการ เกิดอุบัติเหตุในโรงเรียน ก่อนและหลังการทดลองของกลุ่ม ที่เรียนโดยใช้วงจรเดมมิ่ง กลุ่มที่เรียนโดยแผนการสอนธรรมดา และกลุ่มที่ไม่มีการเรียนการสอน และเปรียบเทียบผลหลังการ ทดลองระหว่างทั้ง 3 กลุ่ม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้น ปวช. 1 แผนกช่างกลโรงงาน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2534 วิทยาลัยเทคนิคพัทลุง จำนวน 123 คน โดยวิธีสุ่มอย่างง่าย แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 2 กลุ่มคือ กลุ่มที่สอนโดยใช้วงจรเดมมิ่ง และกลุ่มที่สอนโดยแผนการสอนธรรมดากับกลุ่มควบคุม 1 กลุ่ม คือกลุ่มที่ไม่มีการเรียนการสอน กลุ่มละ 41 คน ใช้เวลา ในการทดลอง 18 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 1 คาบ คาบละ 50 นาที เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบวัดเจตคติต่อความปลอดภัย แบบประเมิน การปฏิบัติตนด้านความปลอดภัย และแบบบันทึกการเกิดอุบัติเหตุ ใช้แบบแผนการวิจัยแบบทางเดียวและเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยรายคู่ ด้วยวิธีนิวแมน คูลล์ พบว่าการเปรียบเทียบผลระหว่างก่อนและ หลังการทดลองพบว่า กลุ่มควบคุมหลังการทดลอองมีเจตคติ ต่อความปลอดภัยลดลง มีการปฏิบัติตนทางด้านความปลอดภัย ไม่แตกต่างจากเดิม และมีการเกิดอุบัติเหตุในโรงเรียนลดลง กลุ่มที่เรียนโดยแผนการสอนแบบธรรมดา หลังการทดลอง มีเจตคติต่อความปลอดภัยไม่แตกต่างจากเดิม แต่มีการปฏิบัติ ทางด้านความปลอดภัยเพิ่มขึ้น และมีการเกิดอุบัติเหตุในโรงเรียนลดลง กลุ่มที่เรียนโดยใช้วงจรเดมมิง หลังการทดลองมีเจตคติ่ต่อความปลอดภัย และการปฏิบัติตนทางด้านความปลอดภัยเพิ่มขึ้น และมีการเกิดอุบัติเหตุ ในโรงเรียนลดลง การเปรียบเทียบผลหลังการทดลองระหว่าง ทั้ง 3 กลุ่มพบว่า กลุ่มที่เรียนโดยใช้วงจรเดมิ่งกับกลุ่มที่เรียน โดยแผนการสอนแบบธรรมดา มีเจตคติต่อความปลอดภัย การปฏิบัติตน ทางด้านความปลอดภัยสูงกว่าและการเกิดอุบัติเหตุในโรงเรียนน้อยกว่า กลุ่มควบคุม แต่ไม่พบความแตกต่างใด ๆ ระหว่างกลุ่มที่เรียนโดยใช้ วงจรเดมมิ่งและกลุ่มที่เรียนโดยแผนการสอนธรรมดา