ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาชุมชนชาวเล ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยในจังหวัดภูเก็ตเพื่อนำข้อมูลมาใช้ประกอบ การวางแผนจัดการศึกษานอกโรงเรียนให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ประเด็กหลัก 3 ประการ คือ (1) ข้อมูลพื้นฐานของชุมชน (2) ความคิดเห็นของประชาชน และ (3) ความคิดเห็น ของเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานในพื้นที่ชุมชนเป้าหมายได้แก่กลุ่มชาวเล 4 แห่งในจังหวัดภูเก็น ใช้วิธีวิเคราะห์เอกสาร, สัมภาษณ์สมาชิก ในหมู่บ้าน, สอบถามความคิดเห็นของเจ้าหน้าที่ และการสังเกต และจดบันทึกสภาพการณ์ต่าง ๆจากกาาเข้าเยี่ยมชุมชน สรุปได้ดังนี้ สภาพของชุมชน ชุมชนชาวเลทั้ง 4 หมู่บ้าน มี 397 ครัวเรือน มีประชากร 1,979 คน ร้อยละ 54 เป็นชาย และร้อยละ 46 เป็นหญิง ทุกครัวเเรือนง่าย ๆ ในที่ดินของนายทุนเจ้าของที่ อาชีพหลักของชุมชนคือจับสัตว์น้ำหรือหาของทะเล ร้อยละ 90 ไม่มีส้วมใช้ สุขภาพของประชาชนโดยทั่วไปอยู่ในเกณฑ์แข็งแรง ร้อยละ 80 ของประชาชนวัยผู้ใหญ่เป็นโรคผิวหนัง ปัญหาของหมู่บ้าน ที่จัดว่ารุนแรงจากการประเมินของคณะกรรมการหมู่บ้าน มี 6 ประการ เรียงตามลำดับ คือ ปัญหาเอกสารสิทธิ์เกี่ยวกับที่ดิน สภาพบ้านเรือน ที่อยู่อาศัย แหล่งน้ำกินน้ำใช้ เรื่องที่ดินทำกิน เรื่องรายได้ และ ปัญหาเกี่ยวกับเขตการประมง ความคิดเห็นของประชาชน ด้านการศึกษา กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 70 ไม่รู้หนังสือ ร้อยละ 30 เห็นว่าการอ่าน และการเขียนมีความจำเป็นและสนใจอย่างอ่านเขียนได้ ร้อยละ 62 ยินดีสนับสนุนให้บุตรเรียนหนังสือ มีเพียงร้อยละ 7 ไปใช้ที่อ่านหนังสือ ประจำหมู่บ้านเป็นประจำแต่มีปัญหาคือ หนังสือพิมพ์มีบ้างไม่มีบ้าง และชาวบ้านบางคนชอบไปนอนในที่อ่านหนังสือฯ ในเวลากลางวัน ร้อยละ 40 ฟังวิทยุเป็นประจำ ร้อยละ 37 ได้ดูโทรทัศน์ทุกวัน ด้านสุขภาพอนามัย ร้อยละ 87 เห็นว่าเด็กในหมู่บ้านแข็งแรงดี ร้อยละ 78 เห็นว่าตนเองมีสุขภาพแข็งแรง ร้อยละ 97 เคยได้รับ บริการด้านสาธารณสุข ร้อยละ 98 ตอบว่าสนใจอยากได้รับความรู้ ด้านอนามัย สำหรับการรักษาเมื่อเจ็บป่วย ร้อยละ 77 ซื้อยามากินเอง ร้อยละ 20 ไปสถานีอนามัยหรือโรงพยาบาล เกี่ยวกับขนาดของครอบครัว ร้อยละ 65 เห็นว่าควรมีบุตร 3-4 คน ปัญหาในหมู่บ้านและในครอบครัว ได้แก่ ถูกจำกัดบริเวณจับปลา, ไม่มีที่ดีเป็นของตนเอง, มีรายได้น้อย และขาดน้ำดื่มน้ำใช้ ส่วนปัญหาโดยส่วนรวม ได้แก่ ประชาชนมีรายได้น้อย, ประชาชนไม่มีที่ดินเป็นของตนเอง, ขาดน้ำดื่มน้ำใช้, ถูกจำกัด บริเวณหาปลา, ประชาชนไม่รู้หนังสือและขาดบริการสาธารณูปโภค ความต้องการความช่วยเหลือจากหน่วยงานของรัฐ ฯลฯ