ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบ ผลการฝึกกายบริหารด้วยท่าแม่ไม้มวยไทยที่มีต่อการพัฒนา ความสามารถทางกลไก โดยการดำหนดความหนักและความนาน ในการฝึกต่างกัน 4 แบบคือ แบบ 4 จังหวะ 12 นาที แบบ 8 จัวหวะ 12 นาที แบบ 4 จังหวะ 25 นาที และ แบบ 8 จังหวะ 25 นาที กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชาย ระดับประถมศึกษา อายุระหว่าง 11-13 ปี ที่เคยฝึกกายบริหาร ด้วยท่าแม่ไม้มวยไทยมาก่อน จำนวน 60 คน แล้วเลือกเข้ากลุ่ม โดยการทดสอบความสามารถทางกลไกด้านการยืน กระโดดไกล การลุก-นั่ง การดันพื้น การวิ่งกลับตัว และการวิ่ง 5 นาที พบว่าความสามารถทางกลไกด้านการยืนกระโดดไกลระหว่าง กลุ่มหลังการฝึกและภายในกลุ่มก่อนการฝึกกับหลังการฝึกสัปดาห์ ที่ 4 และ 8 ไม่แตกต่างกัน แต่ทุกกลุ่มมีความสามารถเพิ่มขึ้น ความสามารถทางกลไกด้านการลุก-นั่งระหว่างกลุ่มหลังการฝึก ไม่แตกต่างกัน แต่ภายในกลุ่มก่อนฝึกกับการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ของกลุ่มทดลองที่ 4 แตกต่างกัน และทุกกลุ่มมีความสามารถเพิ่มขึ้น ความสามารถทางกลไกด้านการดันพื้นระหว่างกลุ่มหลังการฝึก ไม่แตกต่างกัน แต่ภายในกลุ่มก่อนการฝึกกับหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 8 ของทุกช่วงเวลาของกลุ่มแตกต่างกัน และทุกกลุ่ม มีความสามารถเพิ่มขึ้น ความสามารถทางกลไกด้านการวิ่งกลับตัว ระหว่างกลุ่มหลังการฝึกไม่แตกต่างกัน แต่ภายในกลุ่มก่อนการฝึก กับหลังการฝึก 4 และ 8 ของกลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่ 3 ก่อนการฝึกกับหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ของกลุ่มทดลองที่ 2 ก่อนการฝึกกับหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 8 ทุกช่วงเวลาของกลุ่มทดลองที่4 แตกต่างกัน และทุกกลุ่ม มีความสามารถเพิ่มขึ้น ความสามารถทางกลไกด้านการวิ่ง 5 นาที ระหว่างกลุ่มหลังการฝึกไม่แตกต่างกัน แต่ภายในกลุ่มก่อนการฝึก กับหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 8 ของกลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่ 2 ก่อนการฝึกกับหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ของกลุ่มทดลองที่ 3 ก่อนการฝึกกับหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 8 ทุกช่วงเวลาของกลุ่มทดลองที่ 4 แตกต่างกัน และทุกกลุ่มมีความสามารถเพิ่มขึ้น ไม่พบปฏิสัมพันธ์ ระหว่างกลุ่มกับระยะเวลาฝึก