ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาพัฒนาการและการเปลี่ยนแปลง ในสาขาวิชาบรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์ในประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2521-2531 โดยได้ศึกษาวิเคราะห์จากเอกสารหลายประเภท จำแนกและจัดลำดับความสำคัญของแนวคิดเกี่ยวกับหลักสูตร และเพื่อที่จะศึกษา ศักยภาพของภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในการพัฒนาเพื่อการขยายการศึกษาไปสู่หลักสูตรบรรณารักษศาสตร์และ สารนิเทศศาสตร์ และสาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง พบว่ารายวิชาที่ได้รับการเสนอแนะ ให้บรรจุไว้ในหลักสูตรบรรณารักษศาสตร์ตามลำดับความถี่ คือ การจัดการ ทรัพยากรและองค์การ การบริหาร/การจัดการ/บัญชี ผู้ใช้และบริการอ้างอิง และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีกับงานห้องสมุด วิชาที่ได้รับการเสนอแนะ สำหรับหลักสูตรบรรณารักษศาสตร์แะสารนิเทศศาสตร์ ได้แก่ การออกแบบ และการจัดการฐานข้อมูล การสื่อสาร การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ สารนิเทศศาสตร์ และปรัญชรและสังคมวิทยาเกี่ยวกับสารนิเทศ สำหรับ ประเทศไทย หลักสูตรบรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์ ได้รับอิทธิพล มาจากแนวความคิดทางตะวันตก ตั้งแต่เริ่มมีหลักสูตร ผู้วางรากฐานหลักสูตร เป็นผู้เชี่ยวชาญชาวตะวันตก และเป็นอาจารย์ที่ได้รับการศึกษาจากประเทศ ตะวันตก อิทธิพลเหล่านี้ ได้แสดงผลจนถึงปัจจุบัน ดังเห็นได้จากหลักสูตร ด้านบรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์ในระยะหลังซึ่งได้นำเอาหลักสูตร ทางตะวันตกมาเป็นแบบอย่าง สำหรับหลักสูตรบรรณารักษศาสตร์และ สารนิเทศศาสตร์ ที่จัดโดยภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร มีโครงสร้างของหลักสูตร คล้ายคลึง กับหลักสูตรของภาควิชาบรรณารักษศาสตร์แห่งอื่น ๆ ในประเทศไทย เมื่อพิจารณาองค์ประกอบต่าง ๆ ได้แก่ ความพร้อมของอาจารย์ และปัจจัยสนับสนุนอื่น ๆ ภาควิชาบรรณารักษศาสตร์มีบุคลากรเพียงพอ ที่จะดำเนินการจัดหลักสูตรปัจจุบัน แต่ในการขยายหลักสูตรใหม่ ไปในทิศทางที่ยังไม่มีบุคลากรหรือมีบุคลากรจำนวนน้อย ภาควิชา จำเป็นที่จะต้องเพิ่มจำนวนอาจารย์ซึ่งเชี่ยวชาญในสาขาวิชาเทคโนโลยี สารนิเทศและสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องให้มากกว่าที่เป็นอยู่