วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้ เพื่อที่จะได้ทราบถึงความตระหนักของกลุ่มชาติพันธุ์ไทพวนต่อการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่เกิดจากกระแสโลกาภิวัตน์ เปรียบเทียบระหว่างหัวหน้าครัวเรือนกับผู้นำท้องถิ่น ตำบลหินปัก อำเภอบ้านหมี่จังหวัดลพบุรี รวมทั้งศึกษาปัจจัยที่คาดว่าจะมีอิทธิพลและลำดับความสำคัญของแต่ละปัจจัยต่อการเข้าสู่ชุมชนชนบทของกระบวนการโลกาภิวัตน์ ได้แก่ ปัจจัยสถานภาพของประชาชนปัจจัยการแพร่กระจายทางวัฒนธรรม ปัจจัยบทบาทและการปฏิบัติหน้าที่ของผู้นำ ปัจจัยการมีส่วนร่วมของประชาชนในโครงการพัฒนาตามแผนพัฒนาตำบล ปัจจัยการได้รับข่าวสารของประชาชนจากสื่อประเภทต่าง ๆ และปัจจัยวิถีการดำเนินชีวิตของชาวชนบทไทพวน ผู้ศึกษารวบรวมข้อมูลจากประชากรในตำบลหินปัก อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี จำนวน 329 ราย จำแนกเป็นหัวหน้าครัวเรือน 259 ราย และผู้นำ 70 ราย โดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างเป็นเครื่องมือในการรวบรวมข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยคอมพิวเตอร์โปรแกรม SPSS Windowsใช้สถิติในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าสถิติ tค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และการวิเคราะห์ถดถอยพหุโดยการคัดเลือกตัวแปรเข้าสู่การวิเคราะห์ทีละตัว ผลของการศึกษาพบว่า ลักษณะทั่ว ๆ ไปของชุมชนมีแบบแผนการตั้งถิ่นฐานเป็นแบบกระจุก รูปแบบบ้านพักอาศัยมีผสมกันทั้งแบบเก่าตามลักษณะของกลุ่มชาติพันธุ์ไทยพวนและแบบทันสมัยตามลักษณะชุมชนเมือง อาชีพหลักคือการทำนามีพื้นที่ประกอบอาชีพอยู่นอกหมู่บ้าน สมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ยประมาณ 5 คน ระดับการศึกษาของหัวหน้าครัวเรือนและผู้นำส่วนใหญ่จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6สมาชิกในครัวเรือนได้รับการส่งเสริมให้เข้ารับการศึกษาในระดับสูง สถานภาพของประชาชน ผู้นำมีสถานภาพทางด้านเศรษฐกิจสังคม และการเมือง อยู่ในระดับที่ดีกว่าหัวหน้าครัวเรือนด้านการแพร่กระจายทางวัฒนธรรม ผู้นำยอมรับการแพร่กระจายในอัตราที่สูงกว่า ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในโครงการพัฒนาของหัวหน้าครัวเรือนอยู่ในเกณฑ์ต่ำมาก แต่การได้รับข่าวสารจากสื่อประเภทต่าง ๆ หัวหน้าครัวเรือนมีปริมาณการรับที่สูงกว่าผู้นำ ส่วนในด้านวิถีการดำเนินชีวิตผู้นำยังคงยึดมั่นในแบบแผนของกลุ่มชาติพันธุ์สูงกว่าหัวหน้าครัวเรือน เปรียบเทียบความตระหนักของกลุ่มชาติพันธุ์ไทพวนต่อการเข้าสู่ชุมชนชนบทของกระบวนการโลกาภิวัตน์ใน 2 กลุ่มชี้วัดระหว่างหัวหน้าครัวเรือนกับผู้นำไม่มีความแตกต่างกันและทั้งสองกลุ่มตัวอย่างไม่เห็นว่ากระบวนการโลกาภิวัตน์ที่กำลังแพร่กระจายเข้าไปในทุกพื้นที่จะมีผลกระทบต่อบุคคลครอบครัว และชุมชนของตนได้อย่างไร เนื่องจากสภาพการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของท้องถิ่นยังมีลักษณะค่อยเป็นค่อยไป มีเพียงความทันสมัยที่ปรับตามสังคมเมือง พิจารณาในแต่ละกลุ่มชี้วัด ในกลุ่มชี้วัดทัศนคติต่อกระแสโลกาภิวัตน์ผู้นำและหัวหน้าครัวเรือนมีความตระหนักแตกต่างกัน โดยหัวหน้าครัวเรือนมีความตระหนักสูงกว่า ทั้งนี้เนื่องมาจากการได้รับข่าวสารอยู่ในระดับที่ดีกว่า ส่วนกลุ่มชี้วัดระยะความสัมพันธ์ทางสังคมกับคนต่างชาติไม่มีความแตกต่างกันปัจจัยที่มีอิทธิพลเข้าไปสัมพันธ์กับการเข้าสู่ชุมชนชนบทของกระบวนการโลกาภิวัตน์ ใน 2 กลุ่มชี้วัด ไม่มีปัจจัยใดที่มีอิทธิพลเข้าไปมีความสัมพันธ์ เป็นที่สังเกตว่าการแพร่กระจายของกระบวนการโลกาภิวัตน์เกิดขึ้นจากโลกถูกย่นย่อด้านกาละและเทศะ โดยเทคโนโลยีสารสนเทศและเป็นการแพร่กระจายของกระแสที่ไม่มีการย้อนกลับ เมื่อพิจารณาแต่ละกลุ่มชี้วัด ในกลุ่มชี้วัดทัศนคติต่อกระแสโลกาภิวัตน์มีปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ ได้แก่ ปัจจัยสถานภาพของประชาชนด้านสังคม ปัจจัยการมีส่วนร่วมของประชาชนฯ ปัจจัยวิถีการดำเนินชีวิตชาวบนบทไทพวนด้านระบบการพักผ่อนหย่อนใจซึ่งปัจจัยดังกล่าวมีความสัมพันธ์เชิงลบ ส่วนปัจจัยที่มีความสัมพันธ์เชิงบวก ได้แก่ ปัจจัยการได้รับข่าวสารของประชาชนฯ ส่วนในกลุ่มชี้วัด ระยะความสัมพันธ์ทางสังคมกับคนต่างชาติ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ ได้แก่ ปัจจัยการแพร่กระจายทางวัฒนธรรมในภาพรวม ด้านการศึกษาของสมาชิกในครัวเรือน ด้านการใช้ยานพาหนะและสิ่งอำนวยความสะดวกในครัวเรือน (ความทันสมัย) ปัจจัยดังกล่าวมีความสัมพันธ์เชิงบวก ส่วนปัจจัยการได้รับข่าวสารของประชาชนฯ มีความสัมพันธ์เชิงลบ ลำดับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเข้าสู่ชุมชนชนบทของกระบวนการโลกาภิวัตน์ใน 2 กลุ่มชี้วัด มี 3 ปัจจัยที่สามารถทำนายได้เรียงลำดับ ดังนี้ 1) ปัจจัยการได้รับข่าวสารของประชาชนฯ 2) ปัจจัยการมีส่วนร่วมของประชาชนในโครงการพัฒนาฯ ซึ่งทั้งสองปัจจัยนี้สามารถทำนาย 2 กลุ่มชี้วัดได้ในทิศทางตรงข้าม ส่วนปัจจัยลำดับที่ 3) ปัจจัยวิถีการดำเนินชีวิตชาวชนบทไทพวนด้านกิจกรรมที่ปฏิบัติต่อกันในระบบเครือญาติ สามารถทำนายในทิศทางเดียวกันกับ 2 กลุ่มชี้วัด เมื่อพิจารณาในแต่ละกลุ่มชี้วัด ในกลุ่มชี้วัดทัศนคติต่อกระแสโลกาภิวัตน์มีเพียงปัจจัยเดียว ได้แก่ ปัจจัยการมีส่วนร่วมของประชาชนในโครงการพัฒนาฯ ซึ่งสามารถทำนายได้ในทิศทางตรงข้าม ส่วนในกลุ่มชี้วัดระยะความสัมพันธ์ทางสังคมกับคนต่างชาติมีเพียงปัจจัยเดียวและสามารถทำนายได้ในทิศทางตรงข้ามเช่นกัน ได้แก่ ปัจจัยการได้รับข่าวสารของประชาชนฯ เพื่อให้ประชาชนเกิดความตระหนัก ยอมรับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากกระบวนการโลกาภิวัตน์ที่กำลังแพร่กระจาย รัฐต้องเร่งรีบพิจารณา ปรับปรุง และดำเนินการในด้านต่าง ๆ คือ1) ปฏิรูประบบการศึกษา 2) พัฒนาทักษะทรัพยากรมนุษย์และกำลังแรงงานของประเทศ 3) ปฏิรูประบบสาธารณสุข 4) ปฏิรูปการบริหารและการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม5) ยกระดับการแข่งขันของประเทศไทยในระบบเศรษฐกิจนานาชาติที่กำลังเข้าสู่ยุคโลกาภิวัตน์ 6) ยกระดับมาตรฐานการให้บริการพื้นฐานด้านเศรษฐกิจให้ได้ระดับสากล 7) กระจายความเจริญออกไปสู่ชนบท เชื่อมโยงชนบทและภูมิภาคกับเมืองและ 8) ปฏิรูประบบการบริหารของรัฐและระบบราชการให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของสภาพเศรษฐกิจและสังคมและเอื้ออำนวยต่อการเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผลในการแข่งขันของระบบเศรษฐกิจไทย