วัตถุประสงค์ของการศึกษาเรื่องนี้คือ เพื่อศึกษา1) ประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอ2) รูปแบบภาวะผู้นำของพัฒนาการอำเภอ 3) สภาวการณ์กลุ่มขององค์การที่ทำให้เกิดประสิทธิผลของที่ทำการ4) ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบของภาวะผู้นำ, สภาวการณ์กลุ่มและสภาพแวดล้อมภายนอกของที่ทำการฯ กับประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน โดยทำการสัมภาษณ์พัฒนาการอำเภอ/กิ่งอำเภอจำนวน 216 คนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ผลการศึกษาพบว่า 1. ประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง 2. พัฒนาการอำเภอในภาคตะวันออกเฉียงเหนือส่วนใหญ่มีรูปแบบภาวะผู้นำแบบมุ่งสัมพันธ์ 3. สภาวการณ์กลุ่มที่ทำให้เกิดประสิทธิผลในการทำงานสูงคือสภาวการณ์กลุ่มที่ควบคุมได้สูง 4. ลักษณะรูปแบบภาวะผู้นำของพัฒนาการอำเภอ,สภาวการณ์กลุ่มของที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอและสภาพแวดล้อมของที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอ มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน 5. ที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอที่พัฒนาการอำเภอมีรูปแบบภาวะผู้นำแบบมุ่งงาน สภาวการณ์กลุ่มของที่ทำการฯ จะมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิผลในการดำเนินงาน 6. ที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอที่พัฒนาการอำเภอมีรูปแบบภาวะผู้นำแบบมุ่งสัมพันธ์สภาวการณ์กลุ่มของที่ทำการฯจะมีความสัมพันธ์เชิงลบกับประสิทธิผลในการดำเนินงาน 7. สภาวการณ์กลุ่มและสภาพแวดล้อมในการทำงานของที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน