แม้จะเป็นที่ประจักษ์ว่ามีความต้องการกำลังคนระดับมัธยมศึกษาอยู่มากก็ตามแต่ปรากฎว่าผู้ที่สำเร็จการศึกษาม.ศ. 3 และ ม.ศ. 5 ยังหางานทำไม่ได้เป็นจำนวนมาก ผู้เขียนจึงเกิดความสนใจทำการศึกษาเรื่องนี้เพื่อจะได้ทราบปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนากำลังคนระดับมัธยมศึกษา จากการศึกษาปรากฎว่า นอกจากปริมาณนักเรียนที่ผลิตได้ในปัจจุบันจะไม่พอแก่ความต้องการทางเศรษฐกิจแล้ว นักเรียนที่ผลิตออกมายังมีคุณภาพไม่เหมาะสม กล่าวคือ หลักสูตรเน้นไปทางด้านเรียนต่อมหาวิทยาลัยมาก และการสอนในระดับม.ศ. 1, 2, 3, ก็เป็นการสอนวิชาสามัญนักเรียน นักเรียนไม่มีโอกาสที่จะเลือกเรียนวิชาชีพเพื่อเป็นพื้นฐานประกอบอาชีพอย่างเพียงพอ นอกจากนั้นโรงเรียนส่วนใหญ่ยังขาดวัตถุอุปกรณ์ที่จะให้ครูใช้ในการสาธิต และให้นักเรียนฝึกในการเรียนวิชาต่าง ๆ โดยเฉพาะวิทยาศาสตร์ และศิลปปฏิบัติซึ่งถือว่าเป็นวิชาสำคัญขั้นมูลฐานในการพัฒนาเศรษฐกิจ ส่วนวิธีการสอนในปัจจุบันก็ยังเน้นเพื่อให้นักเรียนสอบไล่ได้เป็นสำคัญโดยครูมักจะสอนหนักไปทางทฤษฎี ขาดการฝึกทักษะในการปฏิบัติงาน และการวัดผลก็ยังคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง ไม่อาจวัดผลได้โดยสมบูรณ์เพราะข้อสอบมิได้ปรับเข้ามาตรฐานเดียวกัน จึงจำเป็นต้องมีการปรับปรุงแก้ไขในเรื่องหลักสูตรการสอน อุปกรณ์การสอน วิธีสอนและการวัดผลคุณภาพของครู การบริหารโรงเรียน และการแนะแนว ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการที่จะได้บุคคลที่มีพื้นฐานการศึกษาเหมาะสมกับความต้องการทางเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ ในตอนท้ายของวิทยานิพนธ์ผู้เขียนได้เสนอแนะข้อแก้ไข ปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ ดังกล่าวไว้ 8 ประการสำคัญ ๆคือ.- 1. ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับปริมาณของนักเรียน กล่าวคือทางโรงเรียนจะต้องหาทางลดอัตราการออกของนักเรียนระหว่างม.ศ. 3-5 ให้เหลือร้อยละ 10 2. หลักสูตรควรจะให้มีการปรับปรุง และลดวิชาที่เหมือนกันระหว่างหลักสูตรสายสามัญและสายอาชีพ 3. จัดหาวัสดุอุปกรณ์การสอนให้พอกับความต้องการโดยใช้เงินงบประมาณบำรุงการศึกษาหรือความช่วยเหลือจากต่างประเทศ และควรจัดให้มีห้องสมุด 4. วิธีการสอนควรให้มีการวิเคราะห์ปัญหาด้านการวิพากษ์วิจารณ์ ให้นักเรียนค้นคว้าด้วยตนเอง ให้มีการฝึกอบรมครู หาครูอาชีวศึกษาให้มีคุณภาพและปริมาณพอ 5. เกี่ยวกับตัวครู ควรควบคุมบรรจุครูที่มีวุฒิยกระดับมาตรฐานของครู รายได้ของครูและอัตราส่วนระหว่างครูต่อนักเรียนควรเป็น 1:25 6. เกี่ยวกับการวัดผล กระทรวงศึกษาธิการควรจัดทำข้อทดสอบแบบปรนัยปรับให้เข้ามาตรฐานทั่วประเทศ 7. เกี่ยวกับการจัดรูปโรงเรียน ควรส่งเสริมและขยายสายเตรียมอาชีพให้กว้างขวางยิ่งขึ้นและควรจัดโรงเรียนมัธยมแบบประสมที่มีทั้งสายสามัญ สายทั่วไป และสายอาชีพบางสาขารวมอยู่ในโรงเรียนเดียวกัน หลักสูตรของโรงเรียนแบบประสมควรสนับสนุนทั้งวิชาให้เรียนก่อนที่จะเรียนวิชาชีพและวิชาเลือก