การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาความ ผิดพลาดในการแก้ปัญหาโจทย์เรื่องฟังก์ชัน 2) ศึกษาความ สัมพันธ์ระหว่างประเภทของความผิดพลาดกับระดับผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนเพศ และการมี-ไม่มีผู้ช่วยสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็น นักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 6 แผนการเรียนวิทยาศาสตร์ จำนวน 320 คน จากโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา จำนวน 6 โรงเรียน โดยการสุ่มหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบทดสอบ แสดงวิธีทำเพื่อหาความผิดพลาดในการแก้ปัญหาโจทย์เรื่องฟังก์ชัน จำนวน 16 ข้อ ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ข้อมูลคือ ค่าร้อยละ และค่าไค-สแควร์ ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนมีความผิดพลาดด้านกระบวนการมากที่สุด รองลงมาเป็นด้านการคิดคำนวณและด้านการประยุกต์ ตามลำดับ 2. ระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนกับประเภท ความผิดพลาดในการแก้ปัญหาโจทย์เรื่องฟังก์ชันมีความสัมพันธ์กัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. เพศของนักเรียนกับความผิดพลาดในการแก้ปัญหา โจทย์เรื่องฟังก์ชันไม่มีความสัมพันธ์กันทางสถิติ 4. การมี-ไม่มีผู้ช่วยสอนของนักเรียนกับประเภทความ ผิดพลาดในการแก้ปัญหาโจทย์เรื่องฟังก์ชันมีความสัมพันธ์กัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01