การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาและวิเคราะห์ ปัญหาการสอนวิชาช่างอุตสาหกรรมของโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ในจังหวัดเพชรบูรณ์ ตามขนาดของโรงเรียน ประสบการณ์ในการสอน และวุฒิการศึกษา ของอาจารย์ผู้สอน รวม 6 ด้าน ได้แก่ ด้าน การใช้หลักสูตร ด้านกระบวนการเรียนการสอน ด้านเครื่องมือ วัสดุ ด้านอาจารย์ผู้สอน ด้านสื่อการเรียนการสอน และด้านการ วัดผลประเมินผล ประชากรในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ อาจารย์ผู้สอนวิชา ช่างอุตสาหกรรม โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น จังหวัดเพชรบูรณ์ จำนวน 59 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม แบ่งเป็น 2 ตอน ตอนที่ 1 เป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับสถานภาพของผู้ตอบแบบ สอบถาม ตอนที่ 2 เป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 3 ระดับ สอบถามเกี่ยวกับปัญหาการสอนวิชาช่างอุตสาหกรรมในโรงเรียนมัธยม ศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ในจังหวัดเพชรบูรณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าตัวกลางเลขคณิต และค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1. ปัญหาการสอนวิชาช่างอุตสาหกรรมในโรงเรียนมัธยม ศึกษาตอนต้น โดยส่วนรวมมีปัญหาอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อ พิจารณาเป็นรายด้านปรากฎว่า ด้านที่มีปัญหาสูงสุดคือด้านสื่อ การเรียนการสอน 2. ปัญหาการสอนวิชาช่างอุตสาหกรรมในโรงเรียนมัธยม ศึกษาตอนต้น พบว่า2.1 ขนาดของโรงเรียน โดยส่วนรวมมีปัญหาอยู่ใน ระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านปรากฎว่า ด้านที่มี ปัญหาสูงสุดของโรงเรียนขนาดเล็กคือ ด้านการใช้หลักสูตร ส่วนด้านที่มีปัญหาสูงสุดของโรงเรียนขนาดกลางและโรงเรียน ขนาดใหญ่คือ ด้านสื่อการเรียนการสอน2.2 ประสบการณ์ในการสอน โดยส่วนรวมมีปัญหา อยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านปรากฎว่า ด้าน ที่มีปัญหาสูงสุดของอาจารย์ผู้สอนที่มีประสบการณ์ต่ำกว่า 10 ปี คือ ด้านเครื่องมือ วัสดุ และด้านสื่อการเรียนการสอน ส่วน ด้านที่มีปัญหาสูงสุดของอาจารย์ผู้สอนที่มีประสบการณ์มากกว่า 10 ปี ขึ้นไปคือด้านเครื่องมือ วัสดุ2.3 วุฒิการศึกษา โดยส่วนรวมมีปัญหาอยู่ในระดับ ปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน ปรากฎว่า ด้านที่มีปัญหา สูงสุดของอาจารย์ที่มีวุฒิการศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรีคือ ด้าน เครื่องมือวัสดุ และด้านที่มีปัญหาสูงสุดของอาจารย์ผู้สอนที่มี วุฒิการศึกษาปริญญาตรีและสูงกว่าปริญญาตรีคือ ด้านสื่อการ เรียนการสอน