ได้ศึกษาผลของแคฟเฟอีนต่อความดันในหูรูดหลอดอาหารส่วนล่างและการบีบตัวของ หลอดอาหารในอาสาสมัครไทยที่มีสุขภาพดีจำนวน 12 คน เป็นชาย 6 คน หญิง 6 คน อายุ 19-31 ปี โดยใช้ esophageal manometer วัดค่าความดันหูรูดหลอดอาหารส่วนล่าง ก่อน และหลังการดื่มน้ำเทียบกับการดื่มสารละลายแคฟเฟอีนที่ความเข้มข้น 3.5 และ 4.5 มก. ต่อน้ำหนักตัว 1 กก. ครั้งละ 100 มล. ดูผลนาน 30 นาที วัดการบีบรูดของหลอดอาหาร หลังการดื่มน้ำหรือสารละลายแคฟเฟอีนโดยการกลืนน้ำจำนวน 5 มล. คนละ 5 ครั้ง ผลการศึกษาพบว่า การดื่มน้ำไม่ทำให้ความดันหูรูดหลอดอาหารส่วนล่างเปลี่ยนไป จากเดิม แต่หลังจากดื่มแคฟเฟอีน 3.5 มก/กก. ความดันหูรูดหลอดอาหารส่วนล่างขณะพัก มีค่าลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 10, 15, 20 และ 25 นาที (p<0.05) ความแรงในการบีบตัว ของหลอดอาหารมีค่าลดลงที่ 3 ซม. และ 8 ซม. เหนือหูรูดหลอดอาหารส่วนล่าง (p<0.05) เวลาในการบีบตัวของหลอดอาหารมีค่าลดลงที่ 3 ซม. (p<0.05) และเพิ่มขึ้นที่ 13 ซม. เหนือหูรูดหลอดอาหารส่วนล่าง (p<0.05) ส่วนความเร็วในการบีบตัวมีค่าลดลงแม้จะไม่ มีนัยสำคัญทางสถิติ แคฟเฟอีนที่ความเข้มข้นสูงขึ้นเป็น 4.5 มก/กก. ให้ผลเช่นเดียวกันและชัดเจน ยิ่งขึ้น ความดันหูรูดส่วนล่างของหลอดอาหารขณะพักมีค่าลดลงที่ 10, 15, 20 และ 30 นาที (p<0.05) ความแรงในการบีบตัวของหลอดอาหารมีค่าลดลงที่ 8 ซม. เหนือหูรูดหลอดอาหาร ส่วนล่าง (p<0.05) ระยะเวลาและความเร็วในการบีบตัวของหลอดอาหารมีค่าลดลง (p>0.05) ความดันเลือด systolic และ diastolic มีค่าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อวัดที่ 20 นาที หลังดื่มแคฟเฟอีนที่ความเข้มข้นต่ำ (p<0.05) และที่ 30 นาทีหลังดื่มแคฟเฟอีนความ เข้มข้นสูง (p<0.05) อัตราการเต้นของหัวใจเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 20-30 นาที หลังดื่มแคฟเฟอีนที่ความเข้มข้นต่ำ (p<0.05) แต่มีค่าลดลงหลังดื่มแคฟเฟอีนความ เข้มข้นสูง (p>0.05) การศึกษานี้แสดงว่าแคฟเฟอีนมีผลลดการบีบตัวของหูรูดและกล้ามเนื้อของหลอดอาหาร ส่วนล่างซึ่งอาจจะส่งเสริมให้เกิดการไหลย้อนของกรดในกระเพาะอาหารขึ้นมายังหลอดอาหารได้ นอกจากนี้ยังมีผลต่อความดันโลหิตและอัตราการเต้นของหัวใจด้วย ในคนที่มีอาการของ ทางเดินอาหารส่วนบนโดยเฉพาะที่อาจมีการไหลย้อนของกรดในกระเพาะอาหารขึ้นมายัง หลอดอาหารจึงควรหลีกเลี่ยงหรือระมัดระวังอาหารหรือเครื่องดื่มที่มีแคฟเฟอีนด้วย