การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคาดหวังของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ตอนปลายต่อการเรียนวิชาพระพุทธศาสนา และเพื่อเปรียบเทียบความคาดหวังของนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายต่อการเรียนวิชาพระพุทธศาสนาในประเด็นที่เกี่ยวกับเพศและ สถานภาพทางครอบครัวของนักเรียน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาชั้น ปีที่ 4-5-6 จำนวน 328 คน ในโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์ รวบรวมข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถาม แบ่งเป็น 2 ตอน คือ 1) ข้อมูลทั่วไป 2) ความคาดหวัง ต่อการเรียนวิชาพระพุทธศาสนา วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC(+) โดยหาค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ยเลขคณิต (Mean) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และทดสอบค่าที่ (t-test) ผลการวิจัยพบว่า ความคาดหวังของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายต่อการเรียนวิชา พระพุทธศาสนา 6 เรื่อง คือ 1) เรื่องประวัติและความสำคัญของพระพุทธศาสนา 2) เรื่องพุทธประวัติ ประวัติพุทธสาวก พุทธสาวิกา และชาวพุทธตัวอย่าง 3) เรื่อง พุทธธรรมเพื่อชีวิตและสังคม 4) เรื่องพระสงฆ์และการปฏิบัติตนที่เหมาะสมต่อพระสงฆ์ 5) เรื่องหน้าที่ชาวพุทธ และ 6) เรื่องมารยาทชาวพุทธ ศาสนพิธี และวันสำคัญทาง พระพุทธศาสนา มีแนวโน้มว่าจะนำเอาไปปฏิบัติในชีวิตประจำวันอยู่ในระดับมาก ส่วนความ คาดหวังต่อการเรียนวิชาพระพุทธศาสนาอีก 3 เรื่อง คือ 1) เรื่องภาษาบาลี พุทธศาสนสุภาษิต และคำศัพท์ทางพระพุทธศาสนา 2) เรื่องพระไตรปิฎก และ 3) เรื่องการบริหารจิตและการ เจริญปัญญา มีแนวโน้มว่าจะนำเอาไปปฏิบัติในชีวิตประจำวันอยู่ในระดับปานกลาง โดย หวังเพียงแค่จะนำเอาไปพัฒนาตนให้เจริญเท่านั้น ผลการเปรียบเทียบ พบว่า นักเรียนเพศชายและเพศหญิงคาดหวังว่าจะนำไปปฏิบัติ ในชีวิตประจำวันไม่แตกต่างกัน ส่วนนักเรียนที่มีปัญหาทางครอบครัวและนักเรียนที่มี ครอบครัวที่อบอุ่นมีความคาดหวังแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กล่าวคือ นักเรียนที่มีปัญหาทางครอบครัวคาดหวังว่าจะนำไปปฏิบัติในชีวิตประจำวันมากกว่า นักเรียนที่มีครอบครัวที่อบอุ่น เพราะพวกเขาต้องการหลักการจากศาสนามาเป็นที่พึ่ง ทางจิตใจ