การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการ ฝากครรภ์ครบหรือไม่ครบตามเกณฑ์กับปัจจัยด้านประชากร ปัจจัยทางเศรษฐกิจ ความรู้ เกี่ยวกับการตั้งครรภ์ ทัศนคติต่อการตั้งครรภ์ ปัจจัยทางสังคมและวัฒนธรรม จำนวน 350 คน โดยใช้แบบสอบถามในการรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วยคำถามเกี่ยวกับข้อมูลทั่วไป ความรู้เกี่ยวกับการตั้งครรภ์ สุขนิสัยขณะตั้งครรภ์ ทัศนคติต่อการตั้งครรภ์ ความเชื่อ เกี่ยวกับการตั้งครรภ์ แรงสนับสนุนทางสังคมของสามีและความคาดหวังต่อบุตร การวิเคราะห์ ข้อมูล วิเคราะห์ Chi-square และวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มมารดาอายุ (+,ณ) 20 ปี มีโอกาสมาฝากครรภ์ครบตามเกณฑ์ เป็น 3.18 เท่าของมารดาอายุ < 20 ปี การศึกษาของมารดาในระดับมัธยมศึกษาขึ้นไป ลดโอกาสฝากครรภ์ครบเกณฑ์เป็น 0.5 เท่าของมารดาที่เรียนระดับประถมศึกษาลงมา ด้านรายได้ พบว่ามีรายได้ของครอบครัวต่อเดือน (+,ณ) 10,000 บาท มีโอกาสฝากครรภ์ครบเกณฑ์เป็น 2.1 เท่าของรายได้ < 10,000 บาท ด้านความควดหวังต่อบุตรพบว่า ความคาดหวังต่อบุตร ในระดับสูงมีโอกาสฝากครรภ์เป็น 5.83 เท่า ของความคาดหวังระดับต่ำ, ปานกลาง โอกาส ของการฝากครรภ์ตามเกณฑ์ดังสมการ AGE,EDU, MONEY, HOPE = 1{1+EXP([-(1.16AGE - 0.69EDU + 0.74MONEY + 1.76 HOPE)]} ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัยคือ เพิ่มการสร้างความคาดหวังต่อบุตรในโปรแกรมการสอน สุขศึกษา ควรลดจำนวนครั้งของการฝากครรภ์ลงในกรณีตั้งครรภ์ปกติ อาจเหลือเพียง 4 ครั้ง ครบตามเกณฑ์ และเพิ่มเวลาให้บริการฝากครรภ์เป็น 8.00-20.00 น.