การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาแบบจำลองที่ใช้อธิบายโมเมนต์ข้อต่อขณะเดิน บนพื้นราบของคนปกติ ซึ่งมาจากการหาสมการพลวัตของแบบจำลองข้อต่อเชื่อมโยง 3 มิติ อย่างง่ายด้วยแบบแผนของลา-กรานจ์ แบบจำลองดังกล่าวสามารถนำมาคำนวณหาโมเมนต์ ข้อต่อในระนาบขนานกับเส้นแบ่งกลางลำตัวของข้อสะโพก, ข้อเข่า และข้อเท้าด้วยวิธีพลศาสตร์ ผกผัน เนื่องจากเครื่องมือวิจัยไม่สามารถคำนวณหาจุดศูนย์กลางแรงดันที่เท้าออกมาได้ ผู้วิจัยจึงเสนอวิธีการประมาณจุดศูนย์กลางแรงดันที่เท้าในงานนี้ด้วย ข้อมูลด้านการวัด ส่วนของร่างกายและพารามิเตอร์ที่อธิบายการเดินนั้นได้มาจากการให้หญิงไทยสุขภาพดี 5 คน เดินด้วยความเร็วที่ถนัด ในห้องปฏิบัติการวิเคราะห์การเคลื่อนไหวที่ใช้ระบบ Motion Analysis(TM) ที่ประกอบด้วยกล้อง 6 ตัวและแผ่นรับแรง 2 แผ่น การทดสอบแบบจำลองทำได้ โดยการเปรียบเทียบโมเมนต์ข้อต่อที่คำนวณได้จากแบบจำลองกับที่คำนวณด้วย Ortho Trak(TM) 4.1 ซึ่งเป็นซอฟท์แวร์ที่ให้ผลเป็นที่ยอมรับและใช้กันในทางคลินิก โมเมนต์ข้อต่อที่ได้จากการคำนวณมีค่ามากกว่าที่ได้จากการวัดเนื่องจากแบบจำลองนี้ ไม่มีส่วนประกอบที่ใช้ในการดูดซับแรง สาเหตุดังกล่าวนำไปสู่การกระเพื่อมและความไม่ ต่อเนื่องของโมเมนต์ข้อต่อในช่วงที่เท้าแตะเริ่มแรก (Initial Contact) และช่วงที่เท้า ออกจากพื้น (Toe off) ตามลำดับ นอกจากนี้ยังพบว่าวิธีการประมาณจุดศูนย์กลางแรงดัน ที่เท้าที่ได้เสนอไปนี้ให้ผลเป็นที่น่าพอใจ โดยสรุปผู้วิจัยเชื่อว่า สาเหตุที่ส่งผลให้ แบบจำลองเบี่ยงเบนไปจากความจริงได้แก่ ข้อมูลด้านขนาดของร่างกาย, ความคลาดเคลื่อน ของการประมาณจุดศูนย์กลางแรงดัน, การหดตัวของกล้ามเนื้อแบบยืด, การหาอนุพันธ์อันดับ สองเชิงเลข และข้อสมมุติของแบบจำลอง