การวิจัยเชิงทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาและทดลองกระบวนการผึ่งแดด การต้มเดือด และการอบแห้งของไม้ไผ่เลี้ยง 2) เปรียบเทียบคุณสมบัติทางวิศวกรรมของ ส่วนต่างๆ ของไม้ไผ่ โดยการทดสอบค่าความต้านทานแรงกดและแรงดึง 3) สำรวจผลิตภัณฑ์ เครื่องเรือนไม้ไผ่ประเภทแคร่ ชั้นวางของ เก้าอี้แบบมีเท้าแขน จากโรงงานผลิตภัณฑ์ไม้ไผ่ อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี และนำไม้ไผ่เลี้ยงจากอำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก มาใช้สำหรับการทดลอง ผลการทดลองพบว่า 1) ลักษณะการใช้งานของเครื่องเรือนไม้ไผ่ 3 ชนิด คือ แคร่ ชั้นวางของและเก้าอี้แบบมีเท้าแขน พบว่า ส่วนใหญ่ใช้ไม้ไผ่บริเวณโคนลำต้น เป็นส่วนประกอบ ของส่วนขา และคานของเครื่องเรือนทั้ง 3 ชนิด ส่วนบริเวณที่เป็นพื้นเครื่องเรือนจะใช้ ไม้ไผ่ ส่วนปลายลำต้นเป็นหลัก 2) คุณสมบัติทางวิศวกรรมที่ดีที่สุดจากการทดลองพบว่า (1) โคนลำต้นมีค่าต้านทานแรงกดเฉลี่ย 110.069 N/mm(2) และแรงดึงเฉลี่ย 380.932 N/mm(2) (2) ส่วนกลางลำต้นมีค่าต้านทานแรงกดเฉลี่ย 106.932 N/mm(2) แรงดึงเฉลี่ย 446.240 N/mm(2) ทั้ง 2 ส่วนได้จากกระบวนการผึ่งแดด (3) ส่วนปลายลำต้นมีค่าต้านทาน แรงกดมีค่าเฉลี่ย 122.55 N/mm(2) ได้กระบวนการต้มเดือดและแรงดึงเฉลี่ย 696.067 N/mm(2) ได้จากกระบวนการผึ่งแดด ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้ 1) ควรทำการศึกษาและวิจัยเกี่ยวกับการทดสอบค่าแรง เฉือนและการรับความต้านทานแรงกระแทกของไม้ไผ่ที่ผ่านกระบวนการพัฒนาคุณภาพ เพื่อใช้ ประโยชน์ในการออกแบบเครื่องเรือนไม้ไผ่ 2) ควรมีการศึกษาความเป็นไปได้ในด้านการลงทุน โดยเปรียบเทียบการพัฒนาคุณภาพไม้ไผ่กระบวนการต่างๆ