การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยย้อนหลังแบบกลุ่มศึกษาและกลุ่มควบคุม มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเกิดโรคแผลในกระเพาะอาหารและลำไส้เล็กหรือแผล เป็ปติค ได้แก่ วิถีชีวิต บุคลิกภาพก้าวร้าว ความเครียดเรื้อรัง และภาวะติดเชื้อ เฮลิโคแบคเตอร์ไพลอไร ใช้เวลาในการศึกษา 10 เดือน คือระหว่างเดือนมีนาคม ถึง เดือนธันวาคม 2543 ณ โรงพยาบาลศิริราช กลุ่มตัวอย่างจำนวน 140 ราย กลุ่มศึกษาได้แก่ ผู้ป่วยโรคแผลเป็ปติคที่ได้รับการวินิจฉัยด้วยการส่องกล้องทางเดินอาหารหรือผู้ป่วยหลัง ผ่าตัดกระเพาะอาหารทะลุ ที่ยินดีเข้าร่วมการวิจัยจำนวนรวม 70 คน จากจำนวนทั้งสิ้น 72 คน ผู้ป่วยกลุ่มควบคุมประกอบด้วยผู้ป่วยโรคอื่นๆ และผู้บริจาคโลหิตรวมถึงบุคคลทั่วไป จำนวน 70 คน โดยวิธีการจับคู่เพศและอายุ เครื่องมือในการวิจัยได้แก่ แบบบันทึกข้อมูล ส่วนบุคคล แบบสอบถามด้านวิถีชีวิต แบบวัดการรับรู้ความเครียด และแบบวัดบุคลิกภาพ ก้าวร้าว รวมทั้งการตรวจซีรัมหาแอนตีบอดีต่อเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ไพลอไร โดยใช้สถิติ การวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบลอจิสติก ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดโรคแผลเป็ปติคได้แก่ ความเครียดเรื้อรัง (aOR 2.9, p=0.01

95%CI, 1.3-6.5) และประวัติบุคคลในครอบครัวป่วยด้วยโรคแผล เป็ปติค (aOR 2.4, p<0.03

95%CI, 1.1-5.1) ซึ่งสอดคล้องกับผลการวิเคราะห์โดยใช้ สถิติไคสแควร์ อนึ่งพบด้วยว่าวิถีชีวิตที่มีผลร่วม (interaction effect) กับความเครียด ในการทำให้การเกิดโรคแผลเป็ปติคได้แก่ การรับประทานอาหารไม่เป็นเวลา (aOR 4.8, p=0.01

95%CI, 1.3-16.9) ในขณะที่บุคลิกภาพก้าวร้าว และวิถีชีวิตที่เป็นผลลบต่อ สุขภาพ ตลอดจนภาวะติดเชื้อแบคทีเรียเอช.ไพลอไร ในกระเพาะอาหาร ในการวิจัยครั้งนี้ ไม่พบว่ามีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับผู้ที่มีประวัติการเจ็บป่วยโรคแผลเป็ปติคในครอบครัว อาจมาจากสาเหตุทางพันธุกรรม หรือวิถีชีวิตที่คล้ายคลึงกันของบุคคลในครอบครัวเดียวกัน หรือสาเหตุร่วมกันทั้งสองประการ ซึ่งควรทำการศึกษาต่อไป อนึ่งอัตราอุบัติการณ์ของภาวะ ติดเชื้อแบคทีเรียเอช.ไพลอไร ในกระเพาะอาหาร ในกลุ่มควบคุมและผู้ป่วยโรคแผลเป็ปติค มีความใกล้เคียงกัน (50% และ 61.43%) โดยสนับสนุนข้อค้นพบก่อนหน้าในประเทศไทย ซึ่ง มีความแตกต่างจากข้อค้นพบในประเทศพัฒนา ที่ภาวะติดเชื้อแบคทีเรียเอช.ไพลอไร ในผู้ป่วย โรคแผลเป็ปติค มีอัตราความชุกสูงประมาณร้อยละ 90 และแม้ว่าประเทศไทยมีความชุกของ เชื้อเอช.ไพลอไรสูง แต่อัตราอุบัติการณ์ติดเชื้อดังกล่าวในผู้ป่วยโรคแผลในกระเพาะและ ลำไส้เล็กมีต่ำกว่าประเทศพัฒนา