การศึกษาเทคโนโลยีการขยายพันธุ์ในแมวบ้านเป็นองค์ความรู้ในการนำไปใช้ในการอนุรักษ์ และขยายพันธุ์แมวป่า วัตถุประสงค์ของการทดลองนี้คือ (ก) เพื่อศึกษาผลของการเพาะเลี้ยง เซลล์ไข่ร่วมกับเซลล์แกรนูโลซา ภายนอกร่างกาย (ข) เพื่อศึกษาการใช้เซลล์คิวมูลัสและ แกรนูโลซาเป็นเซลล์ตัวให้ในการถ่ายฝากนิวเคลียสในแมวบ้าน การทดลองที่ 1 เซลล์ไข่จำนวน 1,225 ใบ ถูกแบ่งเป็น 4 กลุ่ม (1) เซลล์ไข่ที่มีคิวมูลัสหุ้นมากกว่า 5 ชั้น (2) เซลล์ไข่ที่มี คิวมูลัส 2-5 ชั้น (3) เซลล์ไข่ที่มีคิวมูลัสหุ้มไม่ครบรอบ (4) เซลล์ไข่ที่ไม่มีคิวมูลัสหุ้ม นำไข่ทั้งสี่กลุ่มมาเพาะเลี้ยงในน้ำยา DMEM (กลุ่มควบคุม) เปรียบเทียบกับน้ำยา DMEM ร่วมกับเซลล์แกรนูโลซาในความเข้มข้นสามระดับ (5x10(5), 1x10(6) และ 2x10(6) เซลล์/มล) ในตู้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 5% อุณหภูมิ 39 องศาเซลเซียส ภายใต้ความชื้นสูง เป็นเวลา 34-36 ชม ผลการทดลองพบว่า การเลี้ยงเซลล์แกรนูโลซาในความเข้มข้น 2x10(6) เซลล์/มล. ร่วมกับเซลล์ไข่ มีผลลดอัตราการสุกของเซลล์ไข่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.01) เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม ในขณะที่จำนวนของเซลล์คิวมูลัสที่หุ้มรอบเซลล์ไข่มีผลดีต่อการสุก ของเซลล์ไข่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ในทุกกลุ่มทดลอง ไข่ในกลุ่มที่มีคิวมูลัสหุ้ม มากกว่า 5 ชั้น มีอัตราการสุกมากกว่ากลุ่มอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) และเมื่อ จำนวนของคิวมูลัสเซลล์ลดลงพบว่าไข่มีการเสื่อมและการพัฒนาไปเป็นตัวอ่อนโดยไม่มีการ ปฏิสนธิ เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ส่วนเซลล์ไข่ที่ไม่มีคิวมูลัสหุ้ม พบ อัตราการเสื่อมมากกว่ากลุ่มอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) นอกจากนี้ยังพบว่าเซลล์ ไข่ที่ไม่มีคิวมูลัสหุ้มมีอัตราการพัฒนาไปเป็นเอมบริโอโดยไม่มีการปฏิสนธิ มากกว่าในกลุ่ม อื่น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) การทดลองที่ 2 นำไข่แมวที่สุกมาใช้เป็นเซลล์ ตัวรับ และเซลล์คิวมูลัสและแกรนูโลซาเป็นเซลล์ตัวให้ในการถ่ายฝากนิวเคลียส หรือโคลนนิ่ง ภายหลังการถ่ายฝากนิวเคลียส เซลล์ถูกนำไปกระตุ้นด้วยไฟฟ้าให้ผนังเซลล์เชื่อมกัน กระตุ้น เซลล์ที่เชื่อมกันโดยสมบูรณ์ด้วยสารแคลเซียมไอโอโนฟอร์และ 6-DMAP ตามลำดับ แล้ว เพาะเลี้ยงเอมบริโอโคลนนิ่งในน้ำยา Hams F-10 ในตู้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 5% อุณหภูมิ 39 องศาเซลเซียส ภายใต้ความชื้นสูง เป็นเวลา 7-9 วัน เพื่อดูการเจิรญเติบโตของเอมบริโอ ผลการทดลองพบว่าเซลล์คิวมูลัสและแกรนูโลซาสามารถนำมาใช้ในการถ่ายฝากนิวเคลียสได้ และมีการพัฒนาไปเป็นเอมบริโอระยะต่างๆ การทดลองไม่พบความแตกต่างของการพัฒนาของเอมบริโอ ระยะมอรูล่า และบลาสโตซิส จากการใช้เซลล์คิวมูลัสและแกรนูโลซา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยมีการแบ่งตัวในระยะ 2 เซลล์ (74.2% และ 67.2%) มอรูล่า (38.7% และ 37.7%) และบลาสโตซีส (1.6% และ 3.3%) แต่การทดลองพบว่ามีการหยุดการเจริญเติบโต ของเอมบริโอ จากระยะมอรูล่าไปสู่บลาสโตซีส จึงมีความจำเป็นต้องวิจัยเพิ่มเติมเพื่อพัฒนา เอมบริโอโคลนนิ่งไปเป็นบลาสโตซิสสำหรับใช้ประโยชน์ในการย้ายฝากไปให้แม่ตัวรับได้ใน อนาคต