วัตถุประสงค์ของการศึกษาโครงข่ายประสาทลัมโบเซครัลในคนไทยคือเพื่อศึกษากำเนิด และรูปแบบการเรียงตัวของแขนงของเส้นประสาทในโครงข่ายประสาทลัมโบเซครัลซึ่งมีจำนวน ทั้งสิ้น 17 แขนง แบ่งเป็นส่วนลัมบาร์ 6 แขนง และส่วนเซครัล 11 แขนง การศึกษาโครงข่ายประสาทลัมโบเซครัลนี้กระทำโดยการชำแหละโครงข่ายประสาท ลัมโบเซครัลของผู้ที่บริจาคร่างกายให้แก่ภาควิชากายวิภาคศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราช พยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล จำนวน 150 โครงข่ายประสาท ซึ่งได้จากศพที่มีอายุระหว่าง 35 ถึง 85 ปี ประกอบด้วย เพศชาย จำนวน 84 โครงข่ายประสาท (ข้างซ้าย จำนวน 44 โครงข่ายประสาท, ข้างขวา จำนวน 42 โครงข่ายประสาท) เพศหญิง จำนวน 64 โครงข่าย ประสาท (ข้างซ้าย จำนวน 31 โครงข่ายประสาท, ข้างขวา จำนวน 33 โครงข่ายประสาท) จากผลการศึกษาพบว่ามีความหลากหลายของกำเนิดและรูปแบบการเรียงตัวของแขนงของ เส้นประสาทในโครงข่ายประสาทลัมโบเซครัลโดยความหลากหลายนี้เกิดขึ้นได้ทั้งในเพศชายและ เพศหญิง และเกิดขึ้นได้ทั้งในข้างซ้ายและข้างขวา และไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ p-value > 0.05. เนื่องจากแขนงของโครงข่ายประสาทลัมโบเซครัล เป็นเส้นประสาทที่เลี้ยงกล้ามเนื้อ และผิวหนังของขาทั้งหมด การศึกษาความหลากหลายของกำเนิดของโครงข่ายประสาทลัมโบเซครัล จึงสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ในทางการแพทย์ทั้งในการวินิจฉัย การรักษา และการฟื้นฟู ผู้ป่วยที่เป็นอัมพฤกษ์อัมพาตของขา