การใช้ไฟฟ้าในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง แต่เดิมใช่เครื่องยนต์ดีเซล ผลิตไฟฟ้า ซึ่งมีปัญหาด้านการขนส่งน้ำมันเชื้อเพลิงในฤดูฝน ราคาน้ำมันสูงขึ้น และ เครื่องยนต์ดีเซลยังก่อให้เกิดมลพิษต่างๆ ด้วย ทางมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ธนบุรี จึงได้ทำการติดตั้งระบบผลิตไฟฟ้าจากโซล่าเซลล์ขนาด 10.5 kWp ในเขตรักษาพันธุ์ สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง งานวิจัยนี้ศึกษา การประเมินเทคโนโลยีระบบผลิตไฟฟ้าแบบผสมผสานระหว่างโซล่าเซลล์ กับเครื่องยนต์ดีเซล ที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี ทางด้านมลพิษ จากระบบผลิตไฟฟ้า (มลพิษทางอากาศ ทางเสียง และการปนเปื้อนของคราบน้ำมันในดิน) ด้านสังคม (ทัศนคติของผู้ใช้ไฟฟ้าต่อระบบผลิตไฟฟ้าทั้ง 2 ระบบ) ด้านเศรษฐศาสตร์ (ค่า NPV IRR และ B/C Ratio) และเศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อม (ความเต็มใจที่จะจ่ายของ ผู้ใช้ไฟฟ้าจากระบบฯ) และการประเมินเทคโนโลยีโดยสอบถามจากผู้เชี่ยวชาญ ผลการศึกษาพบว่า ระบบผลิตไฟฟ้าจากเครื่องยนต์ดีเซลก่อมลพิษทางด้านอากาศ เสียง และดินมากกว่าระบบโซล่าเซลล์ ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% และมากกว่าค่ามาตรฐานที่กำหนดไว้ ด้านทัศนคติของนักท่องเที่ยวและเจ้าหน้าที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ระหว่างระบบ ผลิตไฟฟ้าจากเครื่องยนต์ดีเซลกับโซล่าเซลล์แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ นัยสำคัญ 0.05 การประเมินด้านเศรษฐศาสตร์ระบบผลิตไฟฟ้าแบบผสมผสานไม่คุ้มค่าในการลงทุน แต่ถ้า รวมผลประโยชน์ด้านสิ่งแวดล้อมเข้าไป จะคุ้มค่าในการลงทุน ส่วนในด้านการประเมินเทคโนโลยี ผลปรากฏว่า ผู้เชี่ยวชาญมีความเห็นสอดคล้องกันในทุกปัจจัย โดยศักยภาพของแหล่งพลังงานใน พื้นที่ เป็นปัจจัยที่ต้องพิจารณาเป็นอันดับแรก