องค์การอนามัยโลกให้ความหมายว่าวัยรุ่นหมายถึงคนที่มีอายุอยู่ในช่วง 15-24 ปี ซึ่งจากการประชุมเมื่อปี พ.ศ. 2532 ได้ตระหนักถึงสุขภาพของวัยรุ่นทั้งในปัจจุบันและ อนาคตนั้นขึ้นอยู่กับการปฏิบัติตัว การเลือก และพฤติกรรมของพวกเขาเหล่านั้น ประเทศไทย ก็เช่นเดียวกันที่ให้ความสนใจถึงปัญหาของวัยรุ่นพร้อมทั้งการแสวงหาแนวทางแก้ไข การศึกษานี้ชี้ให้เห็นถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์ของวัยรุ่น ในชนบทไทย โดยได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลทุติยภูมิของโครงการ "Determinants of Sexual Behavior that Influence the Risk of Pregnancy and Disease among Rural Thai Young Adults". จำนวนตัวอย่างที่ใช้ในการวิเคราะห์ครั้งนี้ประกอบด้วยวัยรุ่นชายโสด จำนวน 443 คน และวัยรุ่นหญิงโสด จำนวน 517 คน โดยไม่นับรวมวัยรุ่นชายที่เคยมีเพศ สัมพันธ์กับหญิงบริการ วัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้เพื่ออธิบายพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์ของ วัยรุ่นต่อปัจจัยด้านประชากรในส่วนท้ายมีการวิเคราะห์ด้วยสถิติ Order Logistic Regression เพื่อศึกษาอิทธิพลของปัจจัยทางด้านประชากรและปัจจัยอื่นที่อาจมีผลต่อ พฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์ของวัยรุ่น ผลการศึกษาแสดงให้เห็นชัดเจนในเรื่องมาตรฐานทางเพศที่ไม่เหมือนกันระหว่าง เพศชายและเพศหญิง วัยรุ่นหญิงมีทัศนคติต่อเรื่องเพศตามค่านิยมและวัฒนธรรมไทย เช่น มากกว่าครึ่งหนึ่งของวัยรุ่นชายเห็นด้วยกับการมีเพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงานถ้าหากว่า รักกัน ในขณะที่วัยรุ่นหญิงเห็นด้วยเพียงร้อยละ 17 เท่านั้น เช่นเดียวกันวัยรุ่นชาย เกือบร้อยละ 50 คิดว่าผู้ชายควรเป็นผู้เริ่มกิจกรรมทางเพศ ในขณะที่วัยรุ่นหญิงเพียง ร้อยละ 3 ตอบว่า ผู้หญิงควรเป็นผู้เริ่มกิจกรรมทางเพศ จากผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างหญิงส่วนใหญ่ (ประมาณ 2 ใน 3 หรือร้อยละ 65.2) ยังไม่มีพฤติกรรมที่จะนำไปสู่การมีเพศสัมพันธ์ได้ ขณะที่มีกลุ่มตัวอย่างชาย มีเพียงร้อยละ 28.2 การวิเคราะห์โดยใช้ Ordered Logistic Regression แสดงให้เห็นว่าปัจจัยที่มี อิทธิพลต่อพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์ที่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ อายุ เพศ สถานภาพการมีงานทำ การมีแฟน อิทธิพลของเพื่อน และปัจจัยทางด้านทัศนคติ ต่อเรื่องเพศ จากผลการศึกษาพบว่าวัยรุ่นหญิงมีแนวโน้มที่จะมีเพศสัมพันธ์น้อยกว่า วัยรุ่นชาย 7.4 เท่า