การกำจัดโลหะหนักนิกเกิลและโลหะหนักตะกั่ว โดยใช้แหนเป็ดใหญ่ (~iSpirodela~i ~ipolyrrhiza~i (L.) Schleid.) ได้ทำการทดลองโดยใช้สารละลายโลหะหนักสังเคราะห์ ที่ความเข้มข้นต่างๆ คือ 1, 2, 4 และ 8 มิลลิกรัมต่อลิตร โดยเปลี่ยนสารละลายที่ใช้ในการ ทดลองใหม่ ในวันที่ 2, 4, 6 และ 8 การทดลองสิ้นสุดในวันที่ 10 นับจากวันเริ่มทำการทดลอง ผลการวิจัยพบว่า เปอร์เซนต์ในการกำจัดโลหะหนักนิกเกิลและโลหะหนักตะกั่วที่ทุกความเข้มข้น จะสูงสุดใน 2 วันแรก (58-80% และ 68.25-91% ตามลำดับ) และเมื่อเวลาที่ใช้ในการทดลอง และความเข้มข้นของโลหะหนักนิกเกิลและโลหะหนักตะกั่วเพิ่มขึ้น เปอร์เซนต์ในการกำจัด โลหะหนักนิกเกิลและโลหะหนักตะกั่วโดยแหนเป็ดใหญ่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) เปอร์เซนต์ในการกำจัดโลหะหนักตะกั่วสูงกว่าเปอร์เซนต์ในการกำจัดโลหะหนักนิกเกิล แสดง ให้เห็นว่าแหนเป็ดใหญ่สามารถที่จะสะสมโลหะหนักตะกั่วได้มากกว่าโลหะหนักนิกเกิล ผลการ ทดลองเปอร์เซนต์ในการกำจัดโลหะหนักทั้งสองนี้สอดคล้องกับ metal concentration factor (MCF) ที่ได้จากการทดลอง ในการนี้ได้มีการศึกษาผลของโลหะหนักต่อการเจริญเติบโตของพืช โดยดูจากน้ำหนักสดด้วย หลังสิ้นสุดการทดลอง พบว่าเมื่อความเข้มข้นของโลหะหนักทั้งสอง เพิ่มขึ้น น้ำหนักสดของแหนเป็ดใหญ่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยน้ำหนักสด ของแหนเป็ดใหญ่ในสารละลายโลหะหนักนิกเกิลน้อยกว่าน้ำหนักสดในสารละลายโลหะหนักตะกั่ว แสดงให้เห็นว่าสารละลายโลหะหนักนิกเกิลลดการเจริญเติบโตของแหนเป็ดใหญ่มากกว่าสารละลาย โลหะหนักตะกั่ว นอกจากนี้ยังศึกษาการใช้แหนเป็ดใหญ่อบแห้งเป็นตัวดูดซับในการดูดซับสารละลายสี ประจุบวก (เมทิลลีนบลู) ด้วย โดยได้มีการทดลองต่างๆ เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการดูดซับ เช่น ปริมาณตัวดูดซับ, สภาพความเป็นกรด-เบส (pH) และเวลาที่ใช้ในการดูดซับ โดยทำการ ทดลองแบบ batch ผลการศึกษาพบว่า เมื่อปริมาณตัวดูดซับเพิ่มขึ้น เปอร์เซนต์ในการดูดซับสี ก็จะเพิ่มขึ้นด้วย ในส่วนของสภาพความเป็นกรด-เบส (pH) พบว่าที่ pH 2.0 การดูดซับไม่ ค่อยจะได้ผลนักเมื่อเทียบกับ pH อื่นๆ ซึ่งได้ผลดีกว่าค่อนข้างมาก การวิเคราะห์ทางสถิติ แสดงให้เห็นว่า เมื่อ pH เพิ่มขึ้น (3.0-11.0) ความเข้มข้นของสีที่เหลืออยู่ภายหลังการ ดูดซับไม่ต่างกัน (P>0.05) การศึกษาเวลาในการดูดซับพบว่าขึ้นอยู่กับความเข้มข้นตั้งต้น ของสารละลายสีและกระบวนการนี้เป็น first rate kinetics