การเคลื่อนไหวของผู้ป่วยขณะบันทึกข้อมูลการตรวจเพื่อดูเลือดที่มาเลี้ยงกล้ามเนื้อ หัวใจด้วยธาลเลียม ((201)T1 SPECT myocardial imaging) จะทำให้คุณภาพของภาพ ตัดขวางลดลง ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาเปรียบเทียบภาพตัดขวางกล้ามเนื้อหัวใจโดยการใช้ และ ไม่ใช้โปรแกรมแก้การเคลื่อนไหว โดยได้ทำการศึกษาในหุ่นจำลองผนังกล้ามเนื้อหัวใจ (cardiac phantom) และในผู้ป่วย โปรแกรมที่ใช้ในการแก้การเคลื่อนไหว เรียกว่า "two-dimensional fit" สามารถตรวจ (detect) และแก้ (correct) ลักษณะ และ ตำแหน่งรอยโรค (defect) ที่ปรากฏจากการเคลื่อนไหวได้ การศึกษาในหุ่นจำลองผนังกล้าม เนื้อหัวใจได้ทำการจำลองการเคลื่อนไหว โดยมีการเปลี่ยนแปลงลักษณะต่างๆ ของการเคลื่อนไหว เช่น มุมของหัวรับรังสี, ทิศทาง, ระยะห่าง และรูปแบบต่างๆ ของการเคลื่อนไหวให้มีลักษณะ คล้ายกับการเคลื่อนไหวในผู้ป่วย จากการศึกษาในหุ่นจำลองผนังกล้ามเนื้อหัวใจ ส่วนใหญ่รอยโรคปรากฏที่บริเวณ apex และ lateral wall ของกล้ามเนื้อหัวใจ โดยรอยโรคจะใหญ่ขึ้นเมื่อขนาดของการเคลื่อนไหว เพิ่มขึ้น จึงกล่าวได้ว่าการเคลื่อนไหวที่เพิ่มขึ้นจะเป็นสาเหตุของความผิดปกติที่พบมากขึ้น การเคลื่อนไหวในแนว axial พบความผิดปกติได้มากกว่าในแนว lateral, ตำแหน่งของ image projection ในขณะที่มีการบันทึกข้อมูล โดยจะพบความผิดปกติเกิดขึ้นที่ช่วงเวลา ครึ่งหนึ่งของการบันทึกข้อมูล และเมื่อใช้โปรแกรมแก้การเคลื่อนไหว ผลที่ได้พบว่าสามารถ ลดความผิดปกติที่เกิดขึ้น และเพิ่มรายละเอียดของภาพตัดขวางกล้ามเนื้อหัวใจได้ดี การศึกษาด้านคลินิก เป็นการศึกษาแบบ retrospective ในผู้ป่วยจำนวน 14 ราย ที่เคยได้รับการตรวจในสาขาเวชศาสตร์นิวเคลียร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล อาศัยผู้แปร ผลที่มีประสบการณ์ และความเชี่ยวชาญในสาขานี้ 2 คน โดยผู้แปรผลทั้งสองไม่ทราบข้อมูล การตรวจประเภทอื่นของผู้ป่วย ทำการศึกษาเปรียบเทียบภาพ motion study และ correction study ในการตรวจเพื่อดูเลือดที่มาเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจขณะออกกำลังกาย โดยการใช้ chi- square Mcnemar test ในการทดสอบความแตกต่างของข้อมูลทั้งสอง ผลปรากฏว่า ข้อมูลทั้ง สองกลุ่มนี้มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และทำการเปรียบเทียบข้อมูลของ raw data study และ correction study ในขณะออกกำลังกายเช่นกัน ผลปรากฏว่า ข้อมูลทั้ง สองกลุ่มนี้ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และทำการศึกษาความสอดคล้องการ แปรผลข้อมูลของผู้แปรผลทั้งสองโดยการใช้ kappa test ในการทดสอบความแตกต่างของข้อมูล ผลปรากฏว่าการแปรผลของผู้แปรผลทั้งสองมีความสอดคล้องกันในระดับที่น่าพอใจ (0.6580(+,ฑ) 0.0537) ดังนั้นการศึกษานี้แสดงผลลัพธ์ว่า การป้องกันการเคลื่อนไหวของผู้ป่วยในระหว่าง ที่มีการบันทึกข้อมูลของการตรวจเป็นสิ่งที่ควรพึงกระทำ ในกรณีที่มีการเคลื่อนไหวจำเป็น ต้องใช้โปรแกรมแก้การเคลื่อนไหวเพื่อเพิ่มคุณภาพของภาพจึงจะช่วยให้เกิดความแม่นยำใน การแปรผลผู้ป่วยของแพทย์ได้