การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสำรวจสภาพการเรียนการสอนวิชา ดนตรีสากล ในวิทยาลัยสารพัดช่าง รวม 4 ด้าน ตามความคิดเห็นของอาจารย์ผู้สอน โดยใช้ วิธีวิจัยแบบสำรวจและวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน กลุ่ม ประชากร คือ อาจารย์ทุกคนที่สอนวิชาดนตรีสากลในวิทยาลัยสารพัดช่าง กองการศึกษาอาชีพ กรมอาชีวศึกษา โดยใช้แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการ ทางสถิติ จากการวิจัยพบว่า (1) ด้านกิจกรรมการเรียนการสอน อาจารย์ผู้สอนส่วนใหญ่ สร้างความเข้าใจให้กับผู้เรียนโดยการสอนแบบทักษะปฏิบัติเป็นรายบุคคล เป็นกลุ่มใหญ่ และโดยการสาธิตให้ผู้เรียนปฏิบัติตามอยู่ในระดับมากที่สุดคือ การพานักศึกษาไปชมการ แสดงดนตรีตามสถานที่ต่างๆ (2) ด้านการใช้สื่อการเรียนการสอนมีการปฏิบัติอยู่ใน ระดับมากคือ อาจารย์ผู้สอนส่วนใหญ่ใช้หนังสือหรือตำราเรียนที่เขียนหรือแต่งโดย นักวิชาการต่างปรเทศ ส่วนด้านการใช้สื่อการเรียนการสอนที่มีระดับการปฏิบัติน้อย คือ อาจารย์ผู้สอนมีส่วนร่วมในการจัดหา, สื่อการสอนการผลิตสื่อการสอน และโอกาสในการได้ เข้ารับการอบรมเกี่ยวกับสื่อการเรียนการสอน (3) ด้านอุปกรณ์เครื่องดนตรี และสถานที่ อาจารย์สอนได้รับการแนะนำวิธีการใช้เครื่องดนตรีก่อนและลงมือฝึกปฏิบัติจริง และการ ให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมในการช่วยดูแลรักษาเครื่องดนตรี ห้องปฏิบัติการ อยู่ในระดับมาก ที่สุด ส่วนจำนวนเครื่องดนตรีมีจำนวนเพียงพอกับจำนวนผู้เรียนนั้นอยู่ในระดับน้อย (4) ด้านการวัดผลและประเมินผล อาจารย์ผู้สอนส่วนมากใช้วิธีการวัดผลและประเมินผล โดยการสังเกต การปฏิบัติเครื่องดนตรีตามลักษณะทักษะปฏิบัติและด้านพฤติกรรม อยู่ใน ระดับมากที่สุด สำหรับการใช้หลักการวัดผลและประเมินผลแบบอิงกลุ่มอยู่ในระดับน้อย ข้อเสนอแนะโดยรวมคือ ควรมีการพัฒนาอาจารย์ผู้สอนวิชาดนตรีในวิทยาลัยสารพัดช่าง โดยการสนับสนุน และส่งเสริมให้ได้เข้ารับการอบรม ดูงาน และสัมมนาเกี่ยวกับวิชาดนตรี ด้านงบประมาณควรให้มีการจัดสรรงบประมาณเกี่ยวกับวัสดุ ครุภัณฑ์ให้มากกว่านี้