วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาถึงกลวิธีการแปลประโยคกรรมวาจก ของ "นิดา" "บุญญรัตน์" และ "ว.วินิจฉัยกุล" ในนวนิยายแปล 3 เรื่อง ได้แก่ "มยุราคำแพน" "รักนี้...ชั่วชีวิต" และ "พิษน้ำผึ้ง" รวมทั้งวิเคราะห์ถึงกลวิธีการหลีกเลี่ยงภาวะ แทรกซ้อนทางภาษาที่อาจเกิดขึ้นในงานแปล ผลการศึกษาพบว่า ผู้แปลใช้กลวิธีการแปลประโยคกรรมวาจกจากภาษาอังกฤษเป็น ภาษาไทย 3 วิธี คือ การแปลประโยคกรรมวาจกภาษาอังกฤษเป็นประโยคกรรมวาจกภาษาไทย การแปลประโยคกรรมวาจกภาษาอังกฤษเป็นประโยคกรรตุวาจกภาษาไทย และการไม่แปลประโยค กรรมวาจกภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย โดยที่การใช้กลวิธีแต่ละวิธีจะขึ้นอยู่กับความหมาย ของประโยค กล่าวคือ ประโยคกรรมวาจกภาษาอังกฤษที่มีความหมายในแง่ลบ จะแปลเป็นประโยค กรรมวาจกภาษาไทย ส่วนประโยคกรรมวาจกภาษาอังกฤษที่มีความหมายในแง่บวกจะแปลเป็นประโยค กรรตุวาจก ในการหลีกเลี่ยงภาวะแทรกซ้อนทางภาษา ผู้แปลนำกลวิธีการปรับบทแปลมาใช้ในการ แปลประโยคกรรมวาจก โดยแบ่งเป็น 2 ระดับ คือ การปรับระดับคำ และการปรับระดับประโยค การปรับระดับคำมี 3 กลวิธี ได้แก่ การเติมคำหน้ากริยา การเปลี่ยนชนิดของคำ และการ ตัดคำทิ้ง การปรับระดับประโยคมี 4 กลวิธี ได้แก่ การเปลี่ยนรูปประโยค การเปลี่ยนรูป กรรมวาจก การเปลี่ยนรูปกรรมวาจกและเพิ่มคำหน้าประโยค และการเปลี่ยนรูปกรรมวาจก และใช้คำอื่นที่มีความหมายใกล้เคียง