การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ทราบถึงศักยภาพและปริมาณสำรองของหินคาร์บอเนต เพื่อกำหนดคุณภาพและความเหมาะสมในการนำไปใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมด้านต่างๆ ให้ สอดคล้องกับแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของพื้นที่ด้วยวิธีการซ้อนทับ ของข้อมูล (Overlay Technique) โดยได้แบ่งพื้นที่ศึกษาเป็น 6 พื้นที่ย่อย ทำการสำรวจ สภาพปัจจุบัน ธรณีวิทยา แหล่งหินคาร์บอเนตและเก็บตัวอย่างวิเคราะห์ทางเคมีโดยวิธี XPF (X-Ray Fluorescence) และ Wet Chemical Analysis นำผลวิเคราะห์ที่ได้ร่วมกับ ข้อกำหนด ปัจจัยค่าคะแนน และค่าความสำคัญ พิจารณาจัดลำดับศักยภาพพื้นที่หินคาร์บอเนต เพื่ออุตสาหกรรม และประเมินปริมาณสำรอง จากการวิเคราะห์ผลการศึกษาดังกล่าว พบว่าพื้นที่ดอยม่วงคำ และสถานีรถไฟแม่ทะ เป็นพื้นที่ศักยภาพอันดับที่ 2 และ 3 สำหรับอุตสาหกรรมปูนซีเมนต์หรือก่อสร้าง โดยมี ปริมาณสำรอง 85.5 และ 9.7 ล้านตัน พื้นที่ดอนผาหอบ ดอยผาเบิด ดอยม่อนถ้ำหมี เป็น พื้นที่อนุรักษ์ 65.6 ล้านตัน พื้นที่ศักยภาพอันดับที่ 1, 2 และ 3 สำหรับอุตสาหกรรม ปูนซีเมนต์ โดยมีปริมาณสำรอง 76.0, 3.7 และ 193.1 ล้านตัน พื้นที่ดอยผาวี ดอย ห้าหัวเมือง ดอยเวียงเหาะ เป็นพื้นที่ศักยภาพอันดับที่ 1, 2 และ 3 สำหรับอุตสาหกรรม ปูนซีเมนต์โดยมีปริมาณสำรอง 42.7, 276.7 และ 7.9 ล้านตัน และพื้นที่ศักยภาพอันดับที่ 1 และ 2 สำหรับอุตสาหกรรมเคมี โดยมีปริมาณสำรอง 78.7 และ 186.7 ล้านตัน พื้นที่ ดอยสานและถ้ำพระสบายเป็นพื้นที่ศักยภาพอันดับที่ 1 และ 2 สำหรับอุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ โดยมีปริมาณสำรอง 11.2 และ 57.6 ล้านตัน และพื้นที่ศักยภาพอันดับที่ 1 และ 2 สำหรับ อุตสาหกรรมก่อสร้างโดยมีปริมาณสำรอง 63.3 และ 191.9 ล้านตัน พื้นที่ดอยตอกเป็นพื้นที่ ศักยภาพอันดับที่ 1 และ 2 สำหรับอุตสาหกรรมก่อสร้าง โดยมีปริมาณสำรอง 27.7 และ 154.5 ล้านตัน และพื้นที่ศักยภาพอันดับที่ 2 สำหรับอุตสาหกรรมปูนซีเมนต์โดยมีปริมาณสำรอง 73.8 ล้านตัน พื้นที่ดอยพญาลือและดอยถ้ำน้ำย้อยจะเป็นพื้นที่ศักยภาพอันดับที่ 1, 2 และ 3 สำหรับ อุตสาหกรรมปูนซีเมนต์โดยมีปริมาณสำรอง 1.6, 3.4 และ 51.0 ล้านตัน และพื้นที่ศักยภาพ อันดับที่ 1 และ 2 สำหรับอุตสาหกรรมเคมีหรือหินประดับ โดยมีปริมาณสำรอง 2.4 และ 213.7 ล้านตัน ตามลำดับ