ในงานวิจัยนี้ต้องการเตรียมแผ่นรองรับอะลูมินาที่มีตัวเติมที่เหมาะสมเพื่อลดอุณหภูมิ ในการเผาซินเตอร์และนำไปใช้เป็นแผ่นรองรับฟิล์มบาง PZT เพื่อศึกษาสมบัติทางไฟฟ้าต่อไป แผ่นรองรับอะลูมินาถูกเตรียมด้วยเทคนิคการอัดเม็ด โดยมีบอแรกซ์และแมงกานีส ไดออกไซด์ผสมกับไททาเนียมไดออกไซด์เป็นตัวเติม ได้ทำการศึกษาผลของปริมาณตัวเติมและ เงื่อนไขในกระบวนการผลิตที่มีต่อความหนาแน่น, ความพรุน, โครงสร้างทางจุลภาคและเฟส ของอะลูมินาในแต่ละระบบ เพื่อจะเตรียมอะลูมินาที่มีความหนาแน่นใกล้เคียงกับความหนาแน่น ทางทฤษฎี อะลูมินาที่มีบอแรกซ์เป็นตัวเติมสามารถเผาซินเตอร์ได้ที่อุณหภูมิต่ำลงเมื่อเทียบกับ อะลูมินาบริสุทธิ์ เฟสของอะลูมินาที่ได้ คือ คอรันดัม แต่กระนั้นการเพิ่มปริมาณบอแรกซ์, อุณหภูมิแคลไซน์และอุณหภูมิซินเตอร์ไม่ได้เพิ่มความหนาแน่นของอะลูมินา โดยมีค่าความ หนาแน่นอยู่ในช่วง 2.0-2.3 g/cm(3), ความหนาแน่นเทียบกับค่าทางทฤษฎี 59-61% และความพรุน 43-48% สำหรับอะลูมินาที่มีแมงกานีสไดออกไซด์ผสมกับไททาเนียมไดออกไซด์ เฟสที่ได้ คือ คอรันดัม การเผาแคลไซน์จะสมบูรณ์ที่ 900(+,ฐ)C เป็นเวลา 2 ชั่วโมง เมื่อเพิ่มปริมาณ ตัวเติมผสม, อุณหภูมิและเวลาที่ใช้ในการเผาซินเตอร์ พบว่าความหนาแน่นของอะลูมินาเพิ่มขึ้น นอกจากนั้นการเพิ่มแรงกดในกระบวนการขึ้นรูปจะช่วยเพิ่มความหนาแน่นของอะลูมินาเล็กน้อย โดยการเติมแมงกานีสไดออกไซด์ที่ผสมกับไททาเนียมไดออกไซด์ (อัตราส่วนโดยน้ำหนักของ MnO(,2):TiO(,2)=50:50) เท่ากับ 3 wt% ในอะลูมินา, เผาแคลไซน์ที่ 900(+,ฐ)C เป็นเวลา 2 ชั่วโมง, อัดขึ้นรูปที่ 9 ตันเป็นเวลา 1 นาที และเผาซินเตอร์ที่ 1500(+,ฐ)C เป็นเวลา 4 ชั่วโมง จะทำให้ได้อะลูมินาที่มีค่าความหนาแน่นสูงถึง 3.86 g/cm(3) เทียบ กับค่าทางทฤษฎีได้ 95% ซึ่งสัมพันธ์กับความพรุนซึ่งมีค่าต่ำเพียง 2% จากผลการทดลองพบว่า ตัวเติมผสมแมงกานีสไดออกไซด์และไททาเนียมไดออกไซด์เป็นสาเหตุของการโตของเกรน มากกว่าปกติ เมื่อนำแผ่นอะลูมินาดังกล่าวมาใช้เป็นแผ่นรองรับฟิล์ม PZT ที่เตรียมโดยกระบวนการ ซอลเจล และศึกษาฟิล์มที่เคลือบบนแผ่นอะลูมินา 20 รอบ โดยเทคนิคการจุ่มเคลือบ แล้วเผา ที่ 700(+,ฐ)C เป็นเวลา 30 นาที พบว่าฟิล์มแสดงโครงสร้างผสมระหว่างเตตระโกนอลและ รอมโบฮีดรอล แต่เนื้อฟิล์มที่ได้จะเกิดรอยร้าว ฟิล์ม PZT นี้แสดงสมบัติทางไฟฟ้าที่ค่อนข้างดี โดยมีค่า (+,e)(,r) เท่ากับ 1236, P(,r) เท่ากับ 25.9 (+,m)C/cm(2) และ E(,c) เท่ากับ 10.1 kV/cm อย่างไรก็ตามยังคงต้องการการพัฒนาเพื่อแก้ปัญหาการแตกร้าวของฟิล์ม