วิทยานิพนธ์เล่มนี้เป็นการศึกษาคำสรรพนาม "It" จากนวนิยายเรื่อง "แม่โขง" ซึ่ง เป็นผลงานการประพันธ์ของ Paul Adirex (ปองพล อดิเรกสาร) โดยมีวิภาดา กิตติโกวิท เป็นผู้แปล โดยศึกษาจากต้นฉบับภาษาอังกฤษเรื่อง "Mekong" และนวนิยายแปลเรื่อง "แม่โขง" การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเอกสารโดยการเก็บรวบรวมข้อมูลจากต้นฉบับภาษาอังกฤษเทียบเคียง กับฉบับแปลในภาษาไทย จากนั้นจัดข้อมูลที่ได้มาโดยการแยกเป็นประเภทต่างๆ ตามลักษณะที่พบ เพื่อให้ทราบว่า การแปลคำสรรพนาม "It" สามารถแปลได้กี่ประเภทและมีการใช้คำสรรพนาม "It" ในนวนิยายเรื่องนี้กี่ประเภท จากผลการศึกษาพบว่า คำสรรพนามที่พบใช้ในนวนิยายต้นฉบับภาษาอังกฤษสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภทหลักคือ 1. คำสรรพนาม "It" ทำหน้าที่เป็นคำสรรพนามแบบไม่อ้างถึงตัวผู้กระทำ 2. คำสรรพนาม "It" ทำหน้าที่เป็นบุรุษสรรพนาม โดยใช้อ้างถึงสิ่งที่กล่าวมาแล้ว ทั้งที่เป็น ประธานและกรรมของประโยค และ 3. คำสรรพนาม "It" พบใช้ในสำนวนหรือภาษาที่ไม่เป็น ทางการ และพบว่าคำสรรพนาม "It" ในฉบับแปลสามารถแปลออกมาได้เป็น 4 ลักษณะหลักดังนี้ 1. การแปลแบบตรงตัว 2. การแปลคำสรรพนาม "It" ด้วยคำที่เกี่ยวเนื่องกัน 3. การจัด/ เปลี่ยนโครงสร้างประโยคใหม่ และ 4. การตัดทิ้ง ไม่แปล ผลการศึกษาที่ได้พบว่า ผู้แปลมัก ใช้การแปลแบบตรงตัว และพบในการใช้คำสรรพนาม "It" เป็นส่วนมาก การใช้คำสรรพนาม "It" แบบไม่อ้างถึงตัวผู้กระทำจะพบใช้ในการแปลแบบจัด/เปลี่ยนโครงสร้างประโยคเป็นส่วนใหญ่ ลักษณะการแปลแบบอื่นนั้นจะพบคละกันไป และการตัดทิ้ง ไม่แปลพบใช้ในทุกลักษณะของ คำสรรพนาม "It"