การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์พื่อศึกษาสภาพการปฏิบัติในการประเมินผลดนตรีไทย ภาคปฏิบัติของอาจารย์ผู้สอนปี่พาทย์และเครื่องสายไทยในวิทยาลัยนาฏศิลปและเปรียบเทียบ ความแตกต่างของสภาพการปฏิบัติในการประเมินผลดนตรีไทยภาคปฏิบัติของอาจารย์ผู้สอนตาม ตัวแปรหมวดวิชาและประสบการณ์การสอนดนตรี กลุ่มประชากรได้แก่ อาจารย์ผู้สอนปี่พาทย์ และเครื่องสายไทย ที่สอนดนตรีไทยภาคปฏิบัติในระดับนาฏศิลป์ชั้นกลาง ประจำภาคเรียน ที่ 2 ปีการศึกษา 2542 จำนวน 114 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย นำข้อมูล มาวิเคราะห์โดยวิธีการทางสถิติ โดยหาค่าเฉลี่ย, ค่าความถี่, ค่าความเบี่ยงเบน มาตรฐานและค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพการปฏิบัติในการประเมินผลดนตรีไทยภาคปฏิบัติของอาจารย์ผู้สอนปี่พาทย์ และเครื่องสายไทยทั้ง 10 ด้าน มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับบ่อยครั้ง ((X)=3.14) 2. เมื่อเปรียบเทียบสภาพการปฏิบัติในการประเมินผลดนตรีไทยภาคปฏิบัติของอาจารย์ ผู้สอนตามตัวแปรหมวดวิชาและประสบการณ์การสอนดนตรีภายในหมวดวิชา พบว่า ไม่แตกต่างกัน ผลจากการวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะดังนี้ 1. ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย สถาบันนาฏดุริยางคศิลป์ (1) ควรจัดให้มีการอบรมใน หัวข้อ เทคนิควิธีการสร้างแบบสอบภาคปฏิบัติหรือการสร้างเครื่องมือต่าง ๆ ในการประเมินผล ดนตรีไทยภาคปฏิบัติพร้อมคู่มือการใช้ (2) ควรส่งเสริมและสนับสนุนในการเพิ่มเติมความรู้ เกี่ยวกับการวัดผลและประเมินผลดนตรีไทยภาคปฏิบัติแก่อาจารย์ผู้สอนดนตรีไทยทั้งหมด โดยจัดในรูปของการจัดอบรมหรือสัมมนาเชิงปฏิบัติการ 2. ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งต่อไป (1) ควรศึกษารูปแบบของการประเมินผลดนตรีไทย โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพควบคู่ไปด้วย (2) ควรศึกษาถึงปัจจัยต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลต่อการ ประเมินผล