การประเมินศักยภาพแหล่งหินคาร์บอเนตโดยใช้ระบบสนับสนุนการตัดสินใจ เป็นการพัฒนา ระบบโดยผู้ใช้ขั้นปลาย เพื่อหาพื้นที่ที่มีศักยภาพในการพัฒนาอุตสาหกรรมเหมืองแร่ โดยใช้เครื่อง คอมพิวเตอร์และโปรแกรมสำเร็จรูปของระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์เป็นเครื่องมือในการทำงาน ระบบที่ได้จะมีความสามารถเชิงโต้ตอบกับผู้ใช้ การทำงานของระบบเริ่มจากการจำแนกพื้นที่หินคาร์บอเนตออกตามลักษณะการใช้ประโยชน์ ในอุตสาหกรรมต่าง ๆ ตามปริมาณของแคลเซียมออกไซด์และแมกนีเซียมออกไซด์ที่มีในเนื้อหิน คาร์บอเนต และนำข้อมูลที่ได้ไปซ้อนทับกับชั้นข้อมูลเชิงพื้นที่ เช่น เขตการปกครอง เขนป่าสงวน แห่งชาติ เขตห้ามล่าสัตว์ป่า เขตป่าถาวร เขตปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม เขตชั้นคุณภาพลุ่มน้ำ รวมทั้งข้อมูลแนวเขตกันชน เช่น แนวกันชนจากเส้นทางคมนาคม เส้นทางน้ำ แหล่งน้ำ วัด หมู่บ้าน โรงเรียน โบราณสถาน แหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์ เป็นต้น เพื่อให้ได้ภาพรวมของการใช้ ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่แหล่งหินคาร์บอเนต หลังจากนั้นทำการประเมินศักยภาพในการพัฒนาแหล่ง หินคาร์บอเนต โดยใช้หลักการประเมินพื้นที่ตามข้อกำหนดหรือเงื่อนไขที่มีใน มติคณะรัฐมนตรี พระราชบัญญัติป่าไม้ (พ.ศ. 2484) พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ (พ.ศ. 2507) พระราชบัญญัติแร่ (พ.ศ. 2510) พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า (พ.ศ. 2535) ประกาศกรมทรัพยากรธรณี เป็นต้น และนำพื้นที่ศักยภาพทั้งหมดไปประเมินปริมาณสำรอง พื้นที่ศักยภาพในการพัฒนาแหล่งหินคาร์บอเนตแบ่งออกเป็น 3 พื้นที่ คือ (1) พื้นที่ ที่สามารถพัฒนาได้โดยไม่มีเงื่อนไข (2) พื้นที่ที่สามารถพัฒนาได้โดยมีเงื่อนไข และ (3) พื้นที่ ที่ไม่สามารถพัฒนาได้ โดยมีปริมาณสำรองของหินคาร์บอเนต 816.31, 423.06 และ 1,367.79 ล้านตัน ตามลำดับ