| ชื่อเรื่อง | : | ความหลากหลายของสัตว์ขาปล้องตามพื้นดินในป่าต่างชนิดที่เขานอจู้จี้, จังหวัดกระบี่, ประเทศไทย |
| นักวิจัย | : | วิกันดา รัตนพันธ์ |
| คำค้น | : | SOIL ARTHROPOD , PITFALL TRAP , PRIMARY FOREST SECONDARY FOREST , RUBBER PLANTATION |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2543 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=45141 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การศึกษาความหลากหลายของสัตว์ขาปล้องตามพื้นดินในสิ่งแวดล้อมที่ต่างกัน คือ ป่าปฐมภูมิ ป่าทุติยภูมิ และสวนยางพารา ในบริเวณพื้นที่ป่าเขานอจู้จี้ จังหวัดกระบี่ มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจและเปรียบเทียบจำนวนกลุ่มและจำนวนตัวของสัตว์ขาปล้องที่พบได้ ในป่าแต่ละชนิด รวมทั้งเปรียบเทียบจำนวนกลุ่มและจำนวนตัวของสัตว์ขาปล้องใน 3 ฤดู ทำ การสำรวจ 3 ครั้ง คือ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน-เดือนธันวาคม 2541 ซึ่งเป็นฤดูหนาว, เดือนมีนาคม-เดือนเมษายน 2542 (ฤดูร้อน) และเดือนกรกฎาคม-เดือนสิงหาคม 2542 (ฤดูฝน) จากการเก็บตัวอย่างในป่าปฐมภูมิ ป่าทุติยภูมิ และสวนยางพารา พบสัตว์ขาปล้องทั้งหมด 169 ชนิด จาก 64 วงศ์ จาก 18 อันดับ, 171 ชนิดจาก 68 วงศ์ จาก 20 อันดับ และ 158 ชนิด จาก 69 วงศ์จาก 20 อันดับ ตามลำดับ ในป่าปฐมภูมิ พบกลุ่มสัตว์ขาปล้องกินพืชมากที่สุด โดยมีแมลงในอันดับ Hymenoptera, Coleoptera และ Orthoptera เป็นอันดับสำคัญ ป่า ทุติยภูมิพบกลุ่มสัตว์กินซากมากที่สุด โดยมีแมลงในอันดับ Hymenoptera และ Isoptera เป็น อันดับสำคัญ ในขณะที่สวนยางพาราพบกลุ่มสัตว์ขาปล้องที่กินสัตว์มากที่สุด โดยมีแมลงในอันดับ Hymenoptera และ Coleoptera เป็นอันดับสำคัญ ป่าปฐมภูมิละป่าทุติยภูมิมีจำนวนตัวสัตว์ขาปล้องสูงที่สุดในช่วงฤดูร้อน ฤดูหนาว และ ฤดูฝน ตามลำดับ แต่สวนยางพารามีจำนวนตัวสัตว์ขาปล้องสูงที่สุดในช่วงฤดูร้อน, ฤดูฝน และ ฤดูหนาว ตามลำดับ ป่าปฐมภูมิมีจำนวนอันดับและวงศ์ของสัตว์ขาปล้องสูงที่สุดในฤดูร้อน, ฤดูหนาว และฤดูฝน ตามลำดับ ส่วนป่าทุติยภูมิและสวนยางพารามีจำนวนอันดับและวงศ์ของสัตว์ขาปล้อง สูงที่สุดในฤดูร้อน, ฤดูฝน และฤดูหนาว ตามลำดับ สัตว์ขาปล้องที่พบได้ในทั้ง 3 พื้นที่ที่มี ทั้งหมด 60 วงศ์ ในจำนวน 60 วงศ์นี้ มี 30 วงศ์ ที่พบว่ามีจำนวนตัวสูงสุดในป่าปฐมภูมิ มี 15 วงศ์ ที่พบจำนวนตัวสูงสุดในป่าทุติยภูมิ, 10 วงศ์ ที่พบจำนวนตัวสูงสุดในสวนยางพารา และ 2 วงศ์ ที่พบจำนวนตัวสูงสุดทั้งในป่าปฐมภูมิและป่าทุติยภูมิ, 1 วงศ์ ที่พบจำนวนตัวสูงสุด ทั้งในป่าปฐมภูมิและสวนยางพารา และ 2 วงศ์ ที่พบจำนวนตัวสูงสุดทั้งในป่าทุติยภูมิและสวน ยางพารา ป่าปฐมภูมิ ป่าทุติยภูมิและสวนยางพารามีดัชนีความหลากหลาย (H) ของสัตว์ขาปล้อง เป็น 4.82, 4.43 และ 4.59 ตามลำดับ |
| บรรณานุกรม | : |
วิกันดา รัตนพันธ์ . (2543). ความหลากหลายของสัตว์ขาปล้องตามพื้นดินในป่าต่างชนิดที่เขานอจู้จี้, จังหวัดกระบี่, ประเทศไทย.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วิกันดา รัตนพันธ์ . 2543. "ความหลากหลายของสัตว์ขาปล้องตามพื้นดินในป่าต่างชนิดที่เขานอจู้จี้, จังหวัดกระบี่, ประเทศไทย".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วิกันดา รัตนพันธ์ . "ความหลากหลายของสัตว์ขาปล้องตามพื้นดินในป่าต่างชนิดที่เขานอจู้จี้, จังหวัดกระบี่, ประเทศไทย."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2543. Print. วิกันดา รัตนพันธ์ . ความหลากหลายของสัตว์ขาปล้องตามพื้นดินในป่าต่างชนิดที่เขานอจู้จี้, จังหวัดกระบี่, ประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2543.
|
