การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรู้และการปฏิบัติของบุคลากรทางการ แพทย์ในการจัดการมูลฝอยติดเชื้อ ปัจจัยที่มีผลต่อความรู้และการปฏิบัติในการจัดการมูลฝอยติดเชื้อ ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และการปฏิบัติในการจัดการมูลฝอยติดเชื้อ รวมทั้งศึกษาปัญหา อุปสรรค แนวทางที่เหมาะสมในการจัดการมูลฝอยติดเชื้อ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในหน่วย งานของตนเองได้ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ แพทย์ พยาบาลชั้นสัญญาบัตร พยาบาล ชั้นประทวน และคนงาน ของโรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า กรมแพทย์ทหารเรือ ทั้งหมด 310 คน โดยใช้แบบสอบถามประกอบการสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการวิจัย ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้คือ กลุ่ม ตัวอย่างส่วนใหญ่มีระดับความรู้และการปฏิบัติในการจัดการมูลฝอยติดเชื้อในระดับต่ำ สำหรับผล การวิเคราะห์การผันแปรทางเดียวพบว่า รายได้ต่อเดือน ระดับการศึกษา ตำแหน่งงาน และ ความคิดเห็น เป็นปัจจัยที่มีผลต่อความรู้และการปฏิบัติในการจัดการมูลฝอยติดเชื้ออย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 ส่วนอายุ เป็นปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติในการจัดการมูลฝอย ติดเชื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และการรับรู้ข่าวสารมีผลต่อการปฏิบัติในการ จัดการมูลฝอยติดเชื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้กับ การปฏิบัติเป็นไปในเชิงบวกและมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 แนวทางในการแก้ปัญหาที่เหมาะสมในการจัดการมูลฝอยติดเชื้อ โดยการจัดอบรมให้ ความรู้เกี่ยวกับการจัดการมูลฝอยติดเชื้อที่ถูกต้องแก่บุคลากรทุกระดับและทุกหน่วยงานของ โรงพยาบาล จัดวารสารที่ให้ความรู้เกี่ยวกับมูลฝอยติดเชื้อตลอดจนการจัดการมูลฝอยอย่าง ถูกวิธีให้มีประจำทุกตึกและทุกหน่วยงานในโรงพยาบาล ควรมีองค์กรบริหารดำเนินงานที่ชัดเจน เพื่อกำหนดอำนาจหน้าที่ในการทำงาน ติดตามตรวจสอบการปฏิบัติงานของหน่วยงานในโรงพยาบาล อย่างสม่ำเสมอ นอกจากนี้ควรเพิ่มบุคลากรสำหรับทำหน้าที่เก็บและขนมูลฝอยติดเชื้อโดยเฉพาะ จัดงบประมาณสนับสนุนในเรื่องอุปกรณ์ให้เพียงพอและเคร่งครัดให้สวมใส่ทุกครั้งขณะปฏิบัติงาน ตลอดจนควรมีการตรวจสุขภาพประจำปีแก่บุคลากรทุกคนในโรงพยาบาล