การวิจัยอนาคตด้านการบริหารจัดการสาธารณสุขนับว่าเป็นเรื่องใหม่สำหรับประเทศไทย การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาจุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และภาวะคุกคามของการบริหาร จัดการสาธารณสุขของประเทศไทยในปัจจุบัน และหาอนาคตภาพการบริหารจัดการสาธารณสุขของประเทศ ไทยในสองทศวรรษหน้า (พ.ศ.2563) ด้านภารกิจบทบาทหน้าที่ โครงสร้าง ทรัพยากรการบริหาร และกระบวนการบริหารจัดการ รวมทั้งบทบาทหน้าที่ของหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้อง ด้วยวิธี Ethnographic Delphi Futures Research (EDFR) สัมภาษณ์กลุ่มผู้บริหารงานสาธารณสุขส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค ส่วนท้องถิ่น หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และนักวิชาการ จำนวน 67 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจงตาม เกณฑ์การวิจัย และการใช้แบบสอบถามเดลฟายที่สร้างจากผลการสัมภาษณ์ ค่าสถิติที่ใช้พิจารณา ตัดสินแนวโน้มที่เป็นอนาคตภาพ คือ ค่ามัธยฐาน ค่าความแตกต่างระหว่างฐานนิยมกับมัธยฐาน และผลต่างระหว่างควอไทล์ที่ 3 และควอไทล์ที่ 1 ผลการศึกษาพบว่า จุดแข็งของการบริหารจัดการสาธารณสุขของประเทศไทยในปัจจุบันคือ โครงสร้างสถานบริการที่มีอยู่ครอบคลุมทุกระดับตั้งแต่จังหวัดลงมาถึงตำบลและหมู่บ้าน การมอบ อำนาจให้สาธารณสุขจังหวัดเป็นผู้รับผิดชอบงานสาธารณสุขทั้งหมดในจังหวัด และมีบุคลากรระดับ มันสมองจำนวนมาก ขณะเดียวกันก็เป็นจุดอ่อนทำให้ประชาชนเลือกใช้บริการอย่างเสรีข้ามระดับ การรักษาเป็นการใช้ทรัพยากรไม่เหมาะสม มีการกระจุกตัวของสถานบริการอยู่ในกรุงเทพมหานคร และเมืองใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาคเอกชน การประสานงานของกระทรวงสาธารณสุขกับหน่วยงาน ภายนอกยังไม่มีประสิทธิภาพ การควบคุมกำกับภาคเอกชนไม่เข้มแข็งพอ ไม่สามารถผลิตเทคโนโลยี ชั้นสูงได้เอง ต้องพึ่งพาต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ ภาวะวิกฤตเศรษฐกิจและการแทรกแซงทาง การเมืองเป็นสิ่งคุกคามที่สำคัญ แต่เป็นโอกาสให้การปฏิรูปบริการสุขภาพเป็นที่ยอมรับและไม่ถูก คัดค้านรุนแรง การมอบและกระจายอำนาจตามรัฐธรรมนูญ การปรับระเบียบประเทศและสังคม ไทยใหม่ ความร่วมมือของประชาชนและชุมชน และความสนใจของพระราชวงศ์ เป็นโอกาสที่ดีของ การบริหารจัดการสาธารณสุข ภายในปี พ.ศ.2563 ส่วนท้องถิ่นระดับต่างๆ จะรับผิดชอบบริหารจัดการสาธารณสุขใน ท้องถิ่นของตนเอง ตามทิศทางนโยบายและแผนสาธารณสุขของประเทศ ซึ่งคณะกรรมการสาธารณสุข แห่งชาติที่ประกอบด้วยทุกส่วนที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐ เอกชน และองค์กรประชาชน เป็นผู้กำหนด แยกแต่ละด้าน โดยกระทรวงสาธารณสุขเป็นตัวเชื่อมระหว่างคณะกรรมการระดับชาติกับคณะ ผู้ปฏิบัติในส่วนท้องถิ่น สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดและอำเภอทำหน้าที่ประสานงาน ติดตาม กำกับ และเป็นที่ปรึกษาวิชาการให้กับส่วนท้องถิ่นระดับต่างๆ สถานบริการระดับตำบลขึ้นไป บางแห่งจะโอนเป็นขององค์การบริหารส่วนท้องถิ่นที่เข้มแข็งและมีรายได้มาก หรือแยกเป็น องค์การอิสระที่มีส่วนท้องถิ่นและประชาชนถือหุ้น บริหารในรูปคณะกรรมการ สำหรับผู้บริหาร สาธารณสุขระดับจังหวัด อำเภอ และผู้อำนวยการโรงพยาบาลต้องผ่านการอบรมหลักสูตรเฉพาะ ตำแหน่ง ก่อนดำรงตำแหน่งไม่จำเป็นต้องเป็นแพทย์ มีคณะกรรมการและระบบการคัดเลือกเข้าสู่ ตำแหน่งในทุกระดับ