| ชื่อเรื่อง | : | การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ เพื่อหาพื้นที่ที่มีศักยภาพสำหรับการ พัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ กรณีศึกษา : เกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี |
| นักวิจัย | : | ปริศนา มัชฌิมา |
| คำค้น | : | GEOGRAPHIC INFORMATION SYSTEMS , ECOTOURISM , KOH KRED , NONTHABURI PROVINCE |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2543 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=44779 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ในการหา พื้นที่ที่มีศักยภาพสำหรับการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์และเสนอแนวทางการพัฒนา การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ บริเวณเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี โดยการใช้โปรแกรม ArcView GIS 3.1 ในการวิเคราะห์ด้วยหลัก Potential Surface Analysis (PSA) และ Linear Combination Method เพื่อประเมินศักยภาพของพื้นที่ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกทางการ ท่องเที่ยว, ประเมินศักยภาพของพื้นที่เพื่อการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ และหาพื้นที่ที่มี ศักยภาพสำหรับการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ การประเมินศักยภาพของพื้นที่ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกทางการท่องเที่ยว พิจารณาจาก ความสำคัญของปัจจัยต่าง ๆ ได้แก่ ท่าเรือ, ถนน/ทางเดิน, คลอง, โทรศัพท์สาธารณะและสถาน ที่ราชการ การกำหนดระยะห่างจากปัจจัยแบ่งเป็น 2 กรณี คือ 50 ม. และ 100 ม. ผลการศึกษา พบว่า กรณีที่ 1(50 ม.) พื้นที่ที่มีศักยภาพสูงมีพื้นที่ 0.084 ตร.กม.(2.29%), พื้นที่ ที่มีศักยภาพปานกลางมีพื้นที่ 0.659 ตร.กม.(17.95%), และพื้นที่ที่มีศักยภาพต่ำมีพื้นที่ 2.929 ตร.กม.(79.76%) กรณีที่ 2 (100 ม.)พื้นที่ที่มีศักยภาพสูงมีพื้นที่ 0.579 ตร.กม. (15.77%),พื้นที่ที่มีศักยภาพปานกลางมีพื้นที่ 1.642 ตร.กม. (44.71%), และพื้นที่ที่มี ศักยภาพต่ำมีพื้นที่ 1.452 ตร.กม.(39.52%) การประเมินศักยภาพของพื้นที่เพื่อการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ พิจารณาจากความสำคัญ ของปัจจัยต่าง ๆ ได้แก่วัฒนธรรม ประเพณีของชุมชน, ประวัติศาสตร์และโบราณคดี, ศิลปกรรม, ทัศนียภาพ, ความเป็นธรรมชาติ และความสะดวกในการเข้าถึง ผลการศึกษาพบว่าแหล่งท่องเที่ยว ที่มีศักยภาพเพื่อการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์สูง คือ หมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผา, วัด ปรมัยยิกาวาส และวัดเสาธงทอง แหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพเพื่อการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ปานกลาง คือ วัดไผ่ล้อม, วัดฉิมพลี และวัดป่าเลไลย์ แหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพเพื่อ การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ต่ำ คือ วัดศาลากุลและสวนผลไม้ พื้นที่ที่มีศักยภาพสำหรับการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ได้จากการซ้อนทับ ระหว่างพื้นที่ที่มีศักยภาพด้านสิ่งอำนวยความสะดวกทางการท่องเที่ยวและพื้นที่ที่มี ศักยภาพเพื่อการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ผลการศึกษาพบว่า กรณีที่ 1 (50 ม.) พื้นที่ที่มี ศักยภาพสูงมีพื้นที่ 0.071 ตร.กม.(1.92%) พื้นที่ที่มีศักยภาพปานกลางมีพื้นที่ 0.577 ตร.กม.(15.47%), พื้นที่ที่มีศักยภาพต่ำมีพื้นที่ 3.079 ตร.กม.(82.61%) กรณีที่ 2 (100ม.) พื้นที่ที่มีศักยภาพสูงมีพื้นที่ 0.096 ตร.กม.(2.58%), พื้นที่ที่มีศักยภาพปานกลางมี พื้นที่ 1.843 ตร.กม.(49.48%), และพื้นที่ที่มีศักยภาพต่ำมีพื้นที่ 1.786 ตร.กม. (47.94%) แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์มีหลายแนวทาง ขึ้นอยู่กับศักยภาพของ พื้นที่และหลักเกณฑ์ในการวิเคราะห์ |
| บรรณานุกรม | : |
ปริศนา มัชฌิมา . (2543). การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ เพื่อหาพื้นที่ที่มีศักยภาพสำหรับการ พัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ กรณีศึกษา : เกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ปริศนา มัชฌิมา . 2543. "การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ เพื่อหาพื้นที่ที่มีศักยภาพสำหรับการ พัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ กรณีศึกษา : เกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ปริศนา มัชฌิมา . "การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ เพื่อหาพื้นที่ที่มีศักยภาพสำหรับการ พัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ กรณีศึกษา : เกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2543. Print. ปริศนา มัชฌิมา . การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ เพื่อหาพื้นที่ที่มีศักยภาพสำหรับการ พัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ กรณีศึกษา : เกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2543.
|
