ปัญหาในการตรวจวัดสมรรถภาพการได้ยินในโรงงานประการหนึ่งคือ การไม่มีตู้ทดสอบ เข้าไปในภาคสนาม เนื่องจากตู้ดังกล่าวมีขนาดใหญ่ และน้ำหนักมาก ทำให้การเคลื่อนย้ายทำได้ ลำบาก ในทางปฏิบัติจึงมักใช้ห้องที่เงียบที่สุดแทนตู้ทดสอบ ซึ่งห้องดังกล่าวอาจมีระดับเสียงเกิน มาตรฐานที่ American National Standard Institute (ANSI) กำหนด ทำให้ผลการตรวจ วัดระดับการได้ยินคลาดเคลื่อนได้ ดังนั้นการหาค่าปรับคงที่เมื่อมีระดับเสียงในห้องทดสอบต่างๆ กัน จะช่วยให้ค่าการตรวจวัดใกล้เคียงกับความเป็นจริงมากขึ้น ในการศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงทดลองเพื่อเปรียบเทียบระดับการได้ยินปกติ กับระดับ การได้ยินที่เปลี่ยนแปลงไปเมื่อมีเสียงรบกวน โดยทำการตรวจวัดระดับการได้ยินของนักศึกษา จำนวน 61 คน อายุระหว่าง 17-23 ปี ซึ่งเป็นผู้ที่มีระดับการได้ยินปกติ (ไม่เกิน 25 dB ในทุก ความถี่) ที่ความถี่ 500 Hz 1,000 Hz 2,000 Hz 3,000 Hz 4,000 Hz 6,000 Hz และ 8,000 Hz จากนั้นวัดระดับการได้ยินเมื่อมีเสียงรบกวน (broad band noise) ที่ระดับความดัง ต่างๆ 5 ระดับ คือ 40 dB, 50 dB, 60 dB, 70 dB และ 80 dB แล้วนำระดับการได้ยินที่ เปลี่ยนแปลงไปเปรียบเทียบกับระดับการได้ยินปกติเพื่อคำนวณหาค่าปรับคงที่ ผลการทดลองพบว่า ระดับการได้ยินจะเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางเดียวกับระดับความดัง ของเสียงรบกวน ระดับการได้ยินที่ทุกความถี่จะเริ่มเปลี่ยนแปลงไปที่ระดับเสียงรบกวน 60 dB ยกเว้นที่ความถี่ 1,000 Hz จะเริ่มเปลี่ยนแปลงที่ 50 dB สมการทำนายค่าระดับการได้ยินที่ เปลี่ยนแปลงไปที่ความถี่ 500 Hz, 1,000 Hz 2,000 Hz และ 3,000 Hz คือ (^.Y)=17.9986- .9983x+0.0131x(2) มีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R(2)) เท่ากับ .939, ที่ความถี่ 4,000 Hz และ 6,000 Hz คือ (^,Y)=22.4775-1.0576x+0.0124x(2) มีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R(2)) เท่ากับ .983, ที่ความถี่ 8,000 Hz คือ (^,Y)=18.5546-.8285x+0.0095x(2) มีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R(2)) เท่ากับ .980. โดยที่ (^,Y) คือ ระดับการได้ยินที่ เปลี่ยนแปลงไปเมื่อมีเสียงรบกวน และ X คือระดับความดังของเสียงรบกวน dB(A) ค่าปรับคงที่ จากการคำนวณได้ถูกนำมาสร้างเป็นตารางและกราฟ เพื่อประโยชน์ต่อการปฏิบัติงานในภาคสนาม