การศึกษาเรื่องการบำบัดน้ำเสียจากการเลี้ยงกุ้งกุลาดำโดยใช้สาหร่ายผมนาง ~iGracilaria fisheri~i ในครั้งนี้เป็นการทดลองในพื้นที่จริง แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ตอน คือตอนที่ 1 เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงคุณภาพของน้ำเสียจากการเลี้ยงกุ้งกุลาดำ ในบ่อทดลองขนาด 1,600 ตารางเมตรที่เลี้ยงและไม่เลี้ยงสาหร่ายผมนาง เก็บตัวอย่างคุณภาพ น้ำทุก 6 ชั่วโมง เป็นเวลา 66 ชั่วโมง และศึกษาประสิทธิภาพในการลดค่าแอมโมเนีย- ไนโตรเจน, ไนไตรท์-ไนโตรเจน, ไนเตรท-ไนโตรเจน, ออร์โธฟอสเฟตและค่าบีโอดีของการ ทดลองที่เลี้ยงและไม่เลี้ยงสาหร่ายผงนาง โดยในการทดลองที่เลี้ยงสาหร่ายจะเลี้ยงสาหร่าย 1,500 กรัม ในแผงตาข่ายพลาสติกขนาด 3 ตารางเมตร จำนวน 80 แผง และตอนที่ 2 ศึกษาผล ผลิตและอัตราการเจริญเติบโตของสาหร่ายผมนางในบ่อรับน้ำเสียทุก 2 สัปดาห์และศึกษาการ เปลี่ยนแปลงของคุณภาพน้ำทุกสัปดาห์เป็นเวลารวมทั้งหมด 8 สัปดาห์ ผลการศึกษาพบว่าการเลี้ยงสาหร่ายผมนางในบ่อรับน้ำเสียสามารถลดปริมาณแอมโมเนีย, ไนไตรท์, ไนเตรท, ออร์โธฟอสเฟตและบีโอดีได้เมื่อมีระยะเวลากักเก็บน้ำเสีย 1 วัน และมี ประสิทธิภาพมากขึ้นเมื่อมีระยะเวลากักเก็บ 2 วัน สำหรับการทดลองเลี้ยงสาหร่ายทั้ง 2 ครั้ง ค่าประสิทธิภาพในการลดค่าแอมโมเนีย, ไนไตรท์, ไนเตรท, ออร์โธฟอสเฟตและบีโอดีเมื่อมี ระยะเวลากักเก็บ 2 วัน มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 33.23%, 10.45%, 16.10%, 32.18% และ 21.88% ตามลำดับ สำหรับการเลี้ยงสาหร่ายในบ่อรับน้ำเสียเป็นเวลา 8 สัปดาห์พบว่าสาหร่ายมีน้ำหนัก รวมเพิ่มขึ้นจากเริ่มต้น 120.00 kg เป็น 430.99 kg ในสัปดาห์สุดท้าย โดยมีอัตราการเจริญ เติบโตจำเพาะระหว่าง 15.81% - 24.76% และมีประสิทธิภาพในการลดค่าแอมโมเนีย, ไนไตรท์, ไนเตรท, ออร์โธฟอสเฟตและบีโอดีเฉลี่ยเท่ากับ 45.65%, 23.40%, 11.10% 17.55% และ 24.27% ตามลำดับ จากการทดลองในครั้งนี้จะเห็นได้ว่าการเลี้ยงสาหร่ายผมนางสามารถลดปริมาณ ธาตุอาหารในน้ำเสียจากการเลี้ยงกุ้งกุลาดำได้